Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nasaal, Duitsch accent had hem flemerig gecomplimenteerd. Doch nu wilde Siegfried van zijn kant ook de solisten gaan dankzeggen voor het aandeel, dat ze hadden genomen in het welslagen tot nu toe. Gearmd met van Rode stapte hij naar de artisten-foyer, drukte er met hartelijke dankwoorden en joviale schouder-klopjes de aanwezigen de hand. Ook daar heerschte'n vroohjkvoldane stemming. De onaangename, soms gespannen verhouding tusschen den veel-eischenden componist en de op hun gemak-gestelde artiesten was door het succes op-eens verdwenen. Doch getapt was onmiddelijk van Rode. Die, met z'n soepele, gemakkelijke vriendelijkheid z'n fijne geestigheden, ondeugende complimentjes en misschien het allermeest door de champagne, die hij royaal schenken het, was terstond het middelpunt van het brutaal-loszinnige, gemengde gezelschap, waaraan echter — Siegfried had het bij z'n binnentreden, lichtelijk tot z'n teleursteUing geconstateerd — Lilly Schönberg, ontbrak. En toch had hij vooral haar z'n dankenhukle willen brengen. Ze had zich teruggetrokken in haar kleedkamer, vertelde hem de tenor, uit aanstellerij* maar 't was wel goed, wanneer hij, Siegfried, haar 'n beleefdheid ging zeggen. Daar was ze buitengewoon gevoelig voor. Met 'n capricieus dametje als Lilly was, moest je om weten te gaan. Siegfried aarzelde even, doch ging. Wat de welwillendheid van de verwende en door het publiek gevierde operette-diva beteekende voor de vertolking van de titelrol en het eind-succes van het werk, had hij reeds genoegzaam ervaren.

De aanwijzingen van Wulf volgend, werkte hij zich door de troep koristen en figuranten, die gichelend en grapjes verkoopend door de gangen slenterden in hun bonte pakjes en met 'n blik van respect of 'n brutaal

Sluiten