Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

pagne. En Siegfried liet ditmaal alle matigheid varen. Opzettelijk, om z'n hoofd koel te houden, had hij in de pauze slechts 'n enkelen teug genomen uit het glas, dat van Rode hem in de hand had gedrukt. Nu dronk hij gretig van den schuimenden, prikkelenden, goud-flonkerenden wijn. En onmiddeUijk bespeurde hij den invloed. Of de tijdelijke verstarring van z'n gevoelsleven ontdooide, begon met 'n sneller kloppen van z'n bloed, de koel-nuchtere gedachtengang zich langs blijere perspectieven te bewegen. Het was, of thans pas goed de bijval van het opgetogen publiek overtuigend tot z'n bewust wording doordrong, hij hoorde hem naruischen als 'n opwindende muziek, zag weer de geestdriftig klapwiekende handen.... en opeens stond het feit hem overmoedig-trotschmakend, helder in z'n denken: van 'n obscuur organistje was hij dezen avond 'n bekend en beroemd musicus geworden. Uitgelaten greep hij de bokaal, ledigde haar in één teug. En van het opnieuw gevulde glas dronk hij langzaam lange teugen en alles, wat hij zoo vaak als kinderachtig en benepen had gescholden en wat nochtans gezag over z'n denken was blijven oefenen, vermocht hij nu af te schudden. De bevrijding van z'n moreele bezwaren kwam naarmate de de champagne hem prikkelde tot overmoedig verzet tegen wat z n geweten hem als eer en plicht was blijven voorhouden, tegen wat van Rode de bekrompenheid van den burgerman en de scrupules van 'n deugdprofcet schold...

Hij dronk en de lieve, blonde, reine figuur van Thilde schimde weg voor z'n omfloersten blik en 'n andere vrouwe-gestalte dook op, 'n donkere vrouw met lokkende

oogen en lokkenden mond

Zij waren al lichtelijk beneveld, van Rode, hij en Kalmann, toen de rest van het gezelschap binnentrad,

Sluiten