Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kreeg ,n deze opgemonterde, zelf-bewuste stemming er behoefte aan, van Rode op te zoeken om met dezen nog ns kalm over hun succes na te praten. Doch juist toen hi, opstond om z'n overjas aan te trekken, hoorde hi, in de vestibule de bekende, klankrijke stem van den auteur en even later trad van Rode binnen, den geestigen, tnn besneden kop, eveneens wat bleek na het nachtbraken, weggedoken in den bontkraag van z'n pelsjas.

drf°% 5^ * met '* ^

z'n^^'óo™£™dde SiC9fried mCt " 9limkch | kend3^006' ^ ^ loskno°Pend' keek hem onderzoe„'n Beetje 'n kater hè?" lachte hij spottend. „Nou, je nad m dan ook nogal aardig om, ouwe jongen. Trouwens ,1, was de eenige niet. En zooals jij je gisteren avond hebt aangesteld met die mooie Lilly Schönfeïd" Wou zeg! Je hebt mn stoutste verwachtingen overtroften, hoor. Ik wist waarachtig niet, dat er zoo'n Don Juan m ,e stak .

„J^^J8^^ piekte vanRode met zn wandelstok

TkJ3£*t maa?str1fk- D.°ch Seërflerd deze n korzelig afwerend gebaar, 'n Sterk schaamrood vloog hem naar de wangen, prikkelde heet ondeTde schedelPIa9erige opmerking van z'n vriend, schrijnend als n aanklacht, verscherpte plots opnieuw het zelfverwijt „bchei uit zeg , viel hij woedend uit, den steeds drei.

^wel"10" WegSlaand Gaat £ *™ hW~ Hij besefte het armzalige van dit verweer en 't maakte

hem nog meer verlegen. Doch van Rode hield niet od „ t Gaat me ook niets aan", bleef hij kalm-hoonend

Sluiten