Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Cato onmiddellijk zou overtuigen van z'n materieel succes, wat —I overwoog hij •— haar allicht milder zou stemmen in het oordeel over het werk zelf. 't Liefst had hij voor ze kamers besproken in 'n eerste rangs-hotel, evenals bij met haar wilde gaan dineeren in een of ander chiek restaurant. Maar hij vroeg zich af, of Thilde en tante Cato in haar eenvoudige, weinig elegante kleeding geen typisch burgerlijk figuur zouden maken in de mondaine omgeving, waar hij, uit 'n soort bluf, haar brengen wilde en hij zich reeds thuis voelde.

Na rijp beraad besloot hij daarom z'n program zekerheidshalve maar veel te vereenvoudigen om zich de mogelijke, onaangename ervaring te besparen, dat de beide vrouwen door pedante kelners en nieuwsgierige gasten om haar provinciale verschijning zouden worden begluurd en hij naar haar zou worden getaxeerd. En met de wijziging van z'n oorspronkelijk voornemen was hij dan ook bizonder verheugd, toen hij Thilde en tante Cato uit den trein zag stappen en hij naar ze toeijlde om galant daar bij te helpen. Het was, of de enkele weken verblijf in de hoofdstad hem scherp-critischer gemaakt hadden en hij ze thans met geheel andere oogen aanzag. Hij kon zich op dit oogenblik nauwelijks begrijpen, hoe hij ooit onder de charme van Thilde gekomen was.

Typen van brave, provinciale degelijkheid, flitste 't, niet zonder spot, als z'n vernieuwd oordeel over de beide vrouwen, door z'n denken. Vergeleek hij ze met de voorname elegance van de freules van Rode of de i— nu ja wel erg opvallende, maar toch ook hoogst bekoorlijke en aparte chiek van Lilly Schönberg

Doch reeds hield hij z'n meisje in z'n armen. Haar oogen straalden van geluk, op haar wangen bloeide 'n blosje van opgewondenheid.

Sluiten