Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dit gelukt was, hem opnieuw wilde brengen onder haar bekoring.

En Siegfried bleef. Omdat hij haar niet kwetsen wilde door 'n spoedig weggaan, maakte hij zich wijs, uit égards tegenover de artiste. Maar terwijl zij, sigaretten rookend tegenover elkander zaten, zij in elegant-nonchalante houding in 'n rieten leunstoel gedoken en met 'n donkeren gloed in haar dweepende oogen, spelend met de ringen aan de blanke, sierlijke handen, voelde Siegfried, hoe hij weer geleidelijk raakte onder haar betoovering. En plots wist hij, dat deze temperamentvolle, grillige, verwende vrouw hem begeerde; hij hoorde het uit haar woorden, die hem vleiden, hij zag het in haar blikken, die hem smeekten. Als 'n benevelende drank steeg deze bewustwording naar z'n hersens. Hij. voelde z'n bloed weer wild hameren in z'n polsen, z'n hart, wonderlijk ontroerd, zwellen in z'n borst. Ze heeft me hef, ze heeft hef, suizelde het in hem. Deze, door vele bewonderaars en aanbidders begeerde vrouw heeft mij hef.

Het maakte hem trotsch-gelukkig en ontstelde hem tegeüjk. Het was of hij door 'n geheimzinnige, daemonische macht heen en weer geslingerd werd en stuurloos zich maar het gaan. Hij praatte en schertste, doch als werktuigelijk. In z'n hersens warrelden wild door-eenflitsende gedachten, goede en slechte. En toen het sein gegeven werd, dat men zich gereed moest maken voor het tweede bedrijf, nam hij bevend van emotie afscheid en drukte 'n haastigen kus op Lilly's zachte hand, die ze hem willig het.

Maar in de groote, daaropvolgende pauze begaf hij zich naar de loge, waarin Thilde en tante Cato zaten. En onmiddeUijk ontwaarde hij de strakke, onthutst-

Sluiten