Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

iajoezie. Haar devies was nu eenmaal: vrijheid blijheid. De liefde voor Siegfried was echt geweest, althans dat meende ze, maar ze maakte zich geen illusies, dat die eeuwig zou duren. Daar geloofde ze nu eenmaal niet aan, aan liefde, die niet verflauwde en sterker was, dan alles, dan de dood zelfs. Dat waren mpoie, dichterlpe frasen, die niet klopten met de werkelijkheid en al die huwelijkstrouw, waarvan men in brave burgerluke gezinnen zoo hoog opgafj/was huichelarij of 'n faire bonne mine a mauvais jeu. Ze konden of durfden nu eenmaal niet

anders, de brave zielen^ Maar in hun hart En daarom,

wanneer de charme van haar huwelijk met Siegfried verdwenen was, wanneer ze tot de overtuiging kwamen, dat ze niet langer bij elkaar pasten, oindjit de liefde verflauwd was, dan zouden ze tijdig in vriendschap van elkaar gaan, ieder bun eigen weg. Dat was beter en zeker meer rationeel, dan zonder genegenheid naast elkaar te blijven voortleven, totdat de koelheid tot afkeer en haat groeide. Voor haar weinig diep-voelende natuur was het probleem op deze manier tot de eenvoudigste proporties teruggebracht en met de oplossing in de toekomst had ze zich reeds geheel vertrouwd gemaakt. Vandaar, dat de scèn^p, die 'n gevolg waren van Siegfrieds jaloezie, bitter weinig indruk op haar maakten, al liet ze zich in haar driftbuien met al de hartstochtelijkheid van haar temperament gaan. Doch terwijl Siegfried mokken bleef, soms dagen achtereen, herwon zij fja enkele uren weer haar gelijkmoedig evenwicht, was tot spoedige verzoening bereid. Dje dan echter afstujtte op Siegfrieds diep gegriefd mokken. Onverschillig daarvoor ging ze dan haars weegs met haar vrienden en vriendinnen. Ze had al reeds genoeg vereerders, die graag berejg waren de plaats van haar man in te nemen en die met hun

Sluiten