Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij voelde 'n hand op z'n schouder en zich omwendend staarde hij in het ernstige gezicht van Otto van Rode.

„Ik heb 'n groote schuld tegenover jou op me geladen, Sieg. De ergernis, die ik gegeven heb

„Laten we allebei het verleden als afgedaan beschouwen", onderbrak echter met 'n heftig gebaar Siegfried de zelfbeschuldiging van z'n vrind.

„Ja, als we daarmee onze schuld hadden vereffend. Maar wij kunnen helaas niet eenvoudig 'n streep achter het verleden trekken en ons wijs maken, dat wij 'n nieuw leven met 'n blanco register kunnen beginnen. Want tegen ons zou ons werk blijven getuigen, wanneer we dat niet terugnamen. Wij, ik oneindig meer dan jij, hebben ons bezondigd aan het geven van ergernis, 't Kwaad dat ik met m'n novellen en schetsen heb bedreven, God alleen weet, of dat ooit goed te maken zal zijn. Doch in ieder geval wil ik zooveel als in m'n vermogen is er nu voor zorgen, dat ze nog niet meer kwaad doen. Ik heb de oplagen van m'n boeken opgekocht en 'n nieuwe editie zal er van geen enkel meer verschijnen. En zoo moet ook „die tolle Amerikanerin" van de planken. Natuurlijk heb ik niet alleen het recht daarover te beslissen, maar ik vraag je dringend ook jouw toestemming daarvoor te geven. De directie van het Operette-ensemble heb ik al gepolst. Die is wel genegen het contract te annuleeren. Maar jij, Sieg? O, ik begrijp natuurlijk, dat zal 'n geweldige overwinning op je zelf zijn, 'n opoffering ook financieel. Maar je mag het me niet weigeren, want het geldt hier 'n gewetenskwestie. En, laat ik je dat ineens mogen zeggen — ik hoop dat je 't niet indiscreet zult vinden, —- de financieele schade wil ik je vergoeden. Je kunt zelf de som

Sluiten