Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verlatenheid en eenzaamheid, dat hij worstelen moest tegen de tranen, die in z'n oogen brandden. Het was, of bij liep te midden van 'n vijandige menigte, die hem met heimelijke dreigblikken opnam en de stad hem afstiet. Hij was blij, toen hij eindelijk rustig en wel op z'n kamer zat, tusschen de veilige beslotenheid der vertrouwde muren. Hij had zich onderweg voorgenomen om direct aan 't werk te gaan en daarin afleiding te zoeken voor het stille verdriet, dat dit afscheid als 'n verhes in hem had gewekt. Maar hij kon niet tot werken komen. Of lichamelijk onwelzijn dreigde, voelde hij zich slap en lusteloos met 'n looden zwaarte in armen en beenen. Moe en neerslachtig wierp hij zich op den divan en gaf zich over aan tobbend gemijmer. Want 'n plotseling gebrek aan moed overmeesterde hem, nu hij de stalende geestkracht van Van Rode naast zich miste, Van Rode, die zich toch altijd boven het leven had weten te plaatsen en zich nooit had laten meesleuren tot het onherstelbare, hoe ver hij dan ook gegaan was vaak. Maar hij, Siegfried, had door eer- en genotzucht verleid, eerst z'n lieve, zachte Thilde opgeofferd en, door passie verblind, züi leven verbonden aan 'n vrouw, van wie hij geen geluk te wachten had, tenzij Onze Lieve Heer aan haar 'n wonder deed. En al waren z'n oogen door Gods genade en de teleurstellingen open gegaan, mocht hij zich gelukkig prijzen, dat hij uit de debacle z'n ziel had gered, hoe vast zat hij nog aan de aardsche ellende! Niet als Van Rode kon hij een volkomen nieuw leven beginnen.

Zeker, z'n huwelijk met Lilly was voor de Kerk ongeldig, maar had ze zich niet bereid verklaard voor 'n priester te trouwen, wanneer hij op die formaliteit stond. Het was duidelijk, dat ze hem nog niet los wilde

Sluiten