Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dansers voor hun prestatie beloonde, verwekte pijnlijke bonzingen in z'n afgetobde hersens en de spanning, die z'n hart deed opschokkken naar z'n keel, werd zóó ondragelijk, dat hij er bijna onpasselijk van werd. Het scherm was dicht gevallen, het magere strijkje speelde 'n Amerikaansch two-step in 'n krankzinnig, hortend tempo. En Siegfried wachtte ineengedoken op z'n stoel, de handen tegen de borst gedrukt om het weeë, razende kloppen van z'n hart te bedaren. En bijna werd de verleiding hem te machtig om op te staan en weg te vluchten, z'n oogen en z'n hart te sluiten voor wat Lilly deed en voor wat er verder van haar worden ging, zich vrij te maken van z'n verleden met haar, dat als 'n gruwelijke obsessie hem vervolgde. Maar hij bleef. Hij had het gevoel, of z'n beenen hun dienst zouden weigeren, wanneer hij zou probeeren op te staan, hij voelde zich geparaliseerd door het gebeuren.

En daar schoof het scherm weer van een. Doch in plaats van Lilly trad de artistieke leider en conferencier op het tooneel. Zou het nummer van Lilly vervallen ? De gedachte aan die mogelijkheid gaf bijna verluchting opeens. Voorovergebogen, leunend op den rug van den ledigen stoel vóór hem, spitste Siegfried z'n luistering. Doch het bleek, dat de conferencier met 'n ironisch speechje en 'n paar flauwe grappen de chanteuse internationale kwam inleiden. Toen hij verdwenen was, begon het orkestje 'n voorspel en daar trad buigend, glimlachend achter de coulissen vandaan Lilly voor het voetlicht. Lilly? Was het Lilly? Wat dit de vrouw, die hij met al het vuur van z'n jong, gepassioneerd temperament had lief gehad? 'n Niet te onderdrukken weerzin zwol in hem tegen het schepsel, dat met de ordinaire trucjes en maniertjes van % tingel-tangel soubrette 'n liedje begon te zingen. Groote

Sluiten