Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wanhopige razernij, haar lichaam doortrild van zenuwschokken.

Het kostte Siegfried 'n eindeloos geduld om haar te kalmeeren en te overtuigen. En toen biechtte ze hem den geleidelijken, maar snellen neergang van haar leven. Hoe zij, de geraffineerde, zich had laten verleiden door de beloften en voorspiegelingen van den adellijken uhlaan en hoe ze, bedrogen in haar verwachtingen en in geldnood geraakt, blij was geweest met 'n engagement bij 'n derde-rangs-theatertroep. 'n Zwerversbestaan was toen begonnen, 'n afbeulend bestaan onder 'n directie, die 't buitensporige van haar geeischt had, haar gage onregelmatig betaalde en ten slotte bankroet geslagen had. Haar stem had ze geforceerd, rust was haar nooit gegund geweest, 'n ziekte deed de rest. In doffe berusting had ze zich- laten zinken. In alcohol had ze den prikkel gezocht en gevonden, noodig om haar verzwakt lichaam en verstompten geest op te zweepen. In alcohol had ze ook de vergetelheid gezocht. Totdat 'n lotgenoote haar 't gebruik van morphine leerde kennen... Nu was zij daaraan verslaafd, ze wist, dat het einde niet ver meer was en haar voorland zou zijn 'n tingeltangel in 'n achterbuurt of erger...

Het was in den middag, toen Siegfried haar eindelijk verliet. Uren lang had hij met haar zitten praten en toen hij afscheid van haar nam, had hij tenminste de voldoening, dat de hoop weer ontgloord was in de verwoeste ziel van Lilly. Gedwee geworden onder z'n hartelijke, oprechte deelneming had ze hem alles beloofd, zich zelfs bereid verklaard in 'n sanatorium genezing te zoeken voor haar droevige afdwalingen. En toen ze afscheid namen, had ze z'n hand gegrepen en die onder tranen gekust. Doch hij had haar hoofd

Sluiten