Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hier zijn wij op een hoogte van meer dan 900 meter en al dicht bij den berg, maar wolken omhullen hem en besluiteloos staan wij met den tijdelijken bewoner van het huis, dien wij uit zijn slaap hebben opgewekt, te overwegen of we wel verder zullen gaan.

Edoch, wij laten ons door zijn pessimistische beschouwingen omtrent de voorliefde van den Merapi voor een wolkenmantel niet afschrikken en reeds om half twee gaan we op stap achter een lantaarn, die de oude mandoer draagt en worden gevolgd door zijn zoon, die den leeftocht torst.

Waar loopen we?

't Is onduidelijk, al zijn we in open terrein.

Maar we moeten het Wara-ravijn door, dat weet ik zeker en als we dus na eenigen tijd gaan afdalen, begin ik, al is die afdaling inderdaad een, duistere klauterpartij, de situatie beter te begrijpen.

We komen beneden en de bodem is vlak en zandig, maar met rotsblokken bezaaid. Voetstoots rijzen ter zijde de zwarte wanden donker op. Wel hoog en hooger, maar toch is die hoogte niet te schatten, want de nacht doet de afstanden inkrimpen.

Hier loopen we dan in dat geduchte Wara-ravijn, waar in 1904 een ontzettende stroom van modder en steenen naar beneden ijlde, dood en verderf brengende. Het geeft een oogenblik van ontroering te bedenken, dat we in den zwarten nacht loopen door die sombere kloof langs het pad des doods.

Maar de hemel klaart op, sterren komen te voorschijn, de nevelen wijken van den berg en de gloeiende top komt vrij; ook het geratel en dreunen van het ploffend vallen der steenen wordt hoe langer hoe duidelijker hoorbaar en bij iedere schrede, die wij door het ravijn nader komen (wij volgen het over eenige honderden meters) wordt het vuurwerk der neerstortende lavablokken grootscher.

Eerst een felle opgloeiing hoog in de lucht, waarbij de rook, die daar ter plaatse uit den berg komt, hel verlicht wordt; dan komen de vurige strepen te voorschijn en ontwikkelen zich al dalende. Maar weldra spatten ze uiteen en in een waaier van strepen gaat het verder naar beneden. In bogen zien we de bommen door de lucht springen en in vonken uiteenspatten; rossigglanzende rookpluimen blijven achter.

Sluiten