Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bergnatuur zich voor mij. De hemel opende zich, de stem van den bergstroom werd verstaanbaar en de weg werd levend in zijn bochten en golvingen. De geluiden uit het bosch drongen tot mij door en de sombere woestheid van het diepe dal in de eindelooze wildernis maakte zich meester van mijn gemoed.

Na een klein uur opende zich het dal en kwam ik in het dorpje Lolo, waar ik meende een karretje te kunnen krijgen. Het eenige beschikbare paard veroorloofde zich echter de weelde van kreupel te zijn en verder ging het dus naar het volgende dorp, Soerian, waar ongetwijfeld een voertuig zou zijn te vinden.

De Batang Hari verliet het groote lengte-dal, om dwars door het gebergte naar Djambi te stroomen en over een lage waterscheiding kwam ik, na een tweede uur loopens, in de volgende verwijding en bereikte om vier uur in den namiddag het huis van den assistent-demang, waarheen de hoogere beschaving een tentakel in den vorm van een telefoon had uitgestrekt.

Weldra had ik verbinding met den controleur van Moeara Laboeh en kon de verdere reis met hem geregeld worden. De zware regens hadden eenige bruggen doen instorten; een groote brug bij paal 77, dat was 12 paal voorbij Soerian en een paar paal verder nog twee kleine.

De hulpvaardige controleur had al twee karretjes laten stationneeren aan de overzijde van de groote brug die, volgens bericht, voor voetgangers nog passeerbaar was.

Om vijf uur zat ik in een wagentje en voort ging het door het breede dal van Soerian. Na een uur vernauwde zich het dal weer tot een engte met zwaar begroeide steile hellingen, waardoor de Seliti witschuimend zich heenwrong, trouw begeleid door den weg.

De avond viel snel en het tanende daglicht vluchtte zienderoog uit den somberen kronkelgang, die bij elke bocht zich dieper in de wildernis boorde en waar de stem van de zich voortworstelende rivier steeds holler en onheilspellender klonk.

Hoog boven aan den smalle strook van den hemel, die uit de kloofdiepte nog te zien was, gloorde een enkel rose wolkje op, maar beneden trad. al de zwarte nacht uit het oerbosch. Weldra doofde ook het laatste schijnsel van den dag uit en het nachtelijk duister vulde de nauwte. v

Sluiten