Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Bereikt was de hooge top !

Sëmeroe, de hoofdman der vulkanen; Sëmeroe, die hooger dan één hunner het fiere hoofd in het luchtruim steekt, droeg mij op zijn kruin en ik zag wat zijn koningsblik ziet, als hij rondblikt over bergen ongeteld, boschbedekte en groene landouwen omsluitende.

Zijn schaduw, reuzengroot en roodomlijst, overdekte gansch een landstreek en reikte tot in den hemel, waar zij de verbleekte Luna op de vlucht joeg.

Over zijn kalen kruin schoten de stralen van den juist uit den Oosterkim gerezen zon en kantige steenblokken wierpen lange zwarte schaduwdolken over den verlichten bodem.

De zonnestralen ijlden verder door de hooge luchtlagen en troffen de verheven toppen zijner genooten, die opgloeiden als in een glimlachenden groet aan hun doorluchtigen vorst. Het waren de Kawi, de tweehoofdige, en de slanke Ardjoeno en ver weg, ja zoover, dat het beeld zich nauw uit de nevels van den horizont wist los te maken, de Lawoe.

Fel zwart, daarentegen, staken de zware lichamen van Jang en Idjen tegen de teerheid van den morgenhemel af, als in machteloos pogen om den jongen dag, die uit het Oosten het oude eiland lachend kwam veroveren, tegen te houden.

Java! Daar lag het aan mijn voeten, nauw ontwaakt. In de dalen waren de wolkendekens der nacht nog gespreid en het vale licht der ochtendvroegte vulde hen.

Maar snel steeg het zonnelichaam omhoog, zich ontworstelend aan de koude nevels van den oostelijken horizont, die haar in doffe gloeiing hadden gehouden en rijzend in den vurigen wereldaether, die haar tot verblindend geele schittering verhitte.

Stroomen lichts wierp zij op de bergflanken en over de vlakten, waar de rijstvelden en de rivierlinten opblonken en, onuitputtelijk in haar lichtweelde, goot zij het uit over de wijdte van den oceaan, wiens onafzienbare waterspiegel van de witte brandingslijn, die de Zuidkust omzoomde, wegvlakte naar verre wolken.

Enkel in de grillige baaien, diep beneden mij, zag ik het water leven in het heel fijne, wisselende beeld van het brandingsspel, maar, onbewogen

Sluiten