Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sporige zelfoverschatting, een titanisch besef van eigen kracht, of beter gezegd, dat hij was bezield met een soort van heroïeke ijdelheid. In dezen man was uitermate veel krachtAw*/ meer dan werkelijke kracht; en hij had er een duister vermoeden van, dat de mate van kracht, die van hem uitging, heel wat geringer was dan de kracht, waarover hij inderdaad beschikte. Juist deze laatste bijzonderheid werpt op zijne persoonlijkheid een schaduw van zwaarmoedigheid en onrust.

Die heroïeke ijdelheid maakt, dat alles voor hem, den grooten Epikurus, duidelijk en klaar moet zijn. Hoe eenvoudiger, begrijpelijker, evidenter de dingen in hun samenhang hem toeschijnen, des te meer gevoelt hij zich heer en meester over de dingen. Andere denkers mogen hebben halt gemaakt bij bezwaren en tegenstrijdigheden, die zij niet konden oplossen; voor hèm bestaan zulke bezwaren en tegenstrijdigheden niet! En waar zij zich aan hem voordoen, daar tracht hij ze met een kunstje weg te goochelen en te loochenen, om zoodoende zijn zwaarmoedigheid te verdrijven. Daarom wordt zijn reddingsanker het materialisme; voorzeker wel de meest oppervlakkige levensbeschouwing, die men zich kan denken.

Ook het leven in den ..tuin", omringd door een kring van vrienden en geestverwanten, komt aan die ijdelheid ten goede. Had hij zich in het bont gewoel der wereld gewaagd, dan ware hij waarschijnlijk in den strijd des levens bezweken en zijn leven ware eene mislukking geworden. Hier in den „tuin" gelukt hem alles. De vrienden en geestverwanten vereeren hem als 'een orakel der godheid. Zij vormen den spiegel, waarin de ijdelheid steeds haar eigen beeltenis aanschouwt. Daarom heeft hij geen woorden genoeg om den lof der vriendschap te bezingen. En omdat hij in den omgang met die vrienden zich zelf zoo fijngevoelig en dienstvaardig voorkomt, meent hij als aller vriend en weldoener een ware heldenrol te spelen. Daarom beweert hij dat „weldaden bewijzen aangenamer is dan weldaden ontvangen" en dat de wijze niet zal aarzelen om terwille van een vriend de grootste smarten te verdragen.

Sluiten