Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wat valt tegen deze zeker niet ongewichtige bedenking in te brengen ?

Wie de Evangeliën met opmerkzaamheid leest, ontvangt den indruk, dat hij hier niet te doen heeft met letterkundige producten in den eigenlijken zin des woords. Daarvoor is de stijl der schrijvers te ongekunsteld en valt er in de opvolging der medegedeelde woorden en feiten te weinig plan en conceptie te herkennen. Zij geven eenvoudig weer, wat zij hebben vernomen of aangetroffen. Zij verzamelen gedenkwaardige herinneringen en doen dat blijkbaar zoo sober en nauwkeurig mogelijk. Hun eigen individualiteit treedt daarbij geheel op den achtergrond. Hunne taak beperkt zich tot keuze en rangschikking. Bij die rangschikking valt op te merken, dat niets gedaan wordt om het op elkaar volgende logisch te verbinden. Blijkbaar werden overgeleverde complexen vaak juist zoo ingelascht, als de schrijver ze heeft ontvangen en zonder dat hij zich er al te veel om bekommert, of het ingelaschte met het voorafgaande en het volgende een samenhangend geheel vormt. Soms zelfs blijkt, dat de schrijvers woorden van Jezus hebben opgenomen, die zij niet begrepen, b.v. wanneer zij zulke woorden in een verband plaatsen, waarin zij blijkbaar niet behooren. Men ontvangt den indruk, dat zij, die de eerste drie Evangeliën hebben te boek gesteld, niets meer zijn geweest dan objectieve berichtgevers van overgeleverde feiten en woorden. Den stempel hunner individualiteit hebben zij niet op hun werk gezet. Zij hebben mechanisch weergegeven en vorm en inhoud van het overgeleverde onveranderd gelaten. In dit opzicht zijn de synoplische Evangeliën te beschouwen als historische documenten, eenig in hun soort.

De bedoeling van de schrijvers is derhalve niet geweest, aan de christengemeenten een duidelijk beeld van Jezus te geven; zij hebben eenvoudig opgeschreven, wat hun was overgeleverd. De Evangeliën zijn dus tamelijk planloos samengesteld en de schrijvers hebben, zooals trouwens Calvijn reeds heeft opgemerkt, zich weinig om de tijdsorde bekommerd, en vaak ook even weinig om den logischen, pragmatischen samenhang der medegedeelde woorden en feiten.

Sluiten