Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEN NACHT VAN ALARM

DIEN avond, toen de zon als een roode schijf in de zee was weggezakt en de moslems op de minaretten van Durazzo waren verschenen voor het heilige gebed, had zeven maal achtereen het kanon op de oude citadel gedonderd, hadden duizenden soldaten, Mirdieten, Malissoren, mannen uit Kossowo en Epiroten, tien duizenden schoten uit hun geweren gelost — ter eere van den Ramadan, de heilige maand van vasten en gebeden, de maand waarin de Mohamedaan fanatiek en gevaarlijk wordt.

Toen op de zeven kanonschoten het geknetter en geratel van tienduizenden schoten volgde, leek het een opstand in Durazzo zelf. De Roemeensche, Italiaansche en Oostenrijksche wachten traden in het geweer; stoombarkassen met vele sloepen gewapende matrozen staken af van de oorlogsschepen buiten op de reede; de Nederlandsche officieren hepen door de stad en bliezen op schrille fluitjes — het bevel van: staakt het vuren. Doch slechts langzaam bedaarde het geweervuur. Dronken van oorlogszucht schoten de Albaneezen door. De kogels, in de lucht gemikt, floten over de daken, deden ruiten in scherven rinkelen. Het was levensgevaarlijk en in den Italiaanschen bar zaten drie dames, vrouwen van Duitsche en Oostenrijksche officieren, zenuwachtig te snikken van angst. Zoo zette de Ramadan in, de hachelijke maand voor ons belegerden in Durazzo.

Dien avond, toen allen aanzaten in de lange houten keet met leemen vloer, de eetzaal van het beste gasthuis, het Clementi-

j ' idat Vlak achter de Io°P9raven la9 en vele diplomaten, Nederlandscheofficierenenoorlogscorrespondentenherbergde — dien avond kwam een Engelsche matroos in volle wapenrusting binnen, sloeg de hakken tegen elkaar en gaf den Nederlanschen stadscommandant een brief.

Martin Invallen 97

Sluiten