Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

standen TxFi en T2F2 uitzetten, die blijkens de figuur gelijk zijn aan:

1\FX = FXM = MF2 = F2T2 = OT2tg [* = Btg 1 « . . (4)

Alsdan moeten de punten F1} M en F2 in ééne rechte lijn gelegen zijn, terwijl FXM en F2¥ beide gelijk gevonden moeten worden aan de uitgezette stukken T-Fi = T2F2. Deze methode is vooral daarom aan te bevelen, omdat men daardoor gelijktijdig de raaklijn in het punt M vindt, waarvan men bij het uitzetten der detailpunten kan gebruik maken.

Ter bepaling van het punt M kan men ook nog, na de tangentenpunten Ti en T2 bepaald te hebben, van uit deze punten in de richtingen tiH en T2H de afstanden:

TxE{ — 1 \E2 = 1\G = T2G = 01\ sin \<x = B sin 4 «. . (5)

uitzetten, in ue aldus verkregen punten Ex en E2 loodlijnen oprichten en daarop dé afstanden EXM= E2M afzetten, waarvan de lengte gevonden wordt uit:

■ EXM= E2M= GM= OM—OG=B — Bcos\« = B. 2sin2 { «. (6)

Ten slotte kan men de plaats van het punt M nog bepalen, door de lengte der lijn T{T2 op het terrein op te meten en in G middendoor te deelen; bij deze meting moet men dan voor de twee helften 1\G en T2G de uit (5) berekende waarde: B sin i« vinden. Zet men vervolgens op de in G opgerichte loodlijn den afstand GM= B. 2 sin2 \ * af, dan vindt men het punt M.

De beide laatste methoden ter bepaling van het hoofdpunt M komen vooral dan in aanmerking, wanneer men door de terreinsgesteldheid verhinderd is, de andere méthode toe te passen.

Bij zeer lange bogen kan het wenschelijk zijn., tevens de punten Mx en M2 midden tusschen TA én M en tusschen M en T2 uit te-zetten, hetgeen op overeenkomstige wijze geschiedt als voor het punt M is beschreven, en in de figuur door stippellijnen voor het punt M2 is aangegeven.

Al de in verg. (1)—(6) gevonden grootheden kunnen met behulp van eene gewone logarithmisch trigonometrische tafel berekend worden. In zakboeken (*), speciaal voor het uitzetten

(*)* ■ Van dergelijke zakboeken noemen wü o. a.:

K. Kböhnke. Handbuch zum Abstecken von Curven auf Eisenbahnen und Wegelinien für alle vorkommenden Winkel und Radien auf's sorgfaltigste berechnot. 15e Aufl. Leipzig 1911,

Sluiten