Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

[ [gaa]Qn + [gab] Qai 4- [sac] Qn + j [gx'2} = [gx2] 4-^2 4- [<7ao] Q12 4- [flr&6] Q22 + tfl*e] Q32 + ! 4- [fl'ac] Q18 4- [gbc] Q& 4- [gcc] §33. )

In den coëfficiënt van ft2 vinden wij ook hier de eerste van de gewichtsvergelijkingen (128) voor A, de tweede van (129) voor B, de derde van (130) voor C, welke ieder gelijk zijn aan 1; zoodat ajzoo:

Dit in (131) gesubstitueerd, geeft na oplossing van ft:

n — 3 is weer het aantal overtollige metingen. Voor [gx2] vindt men op gelijke wijze als blz. 387:

[gx2] = [gp2] — [gap] A — [gbp] B — [gcp] C.

Het in § 242 besprokene is ook van toepassing op indirecte waarnemingen met ongelijk gewicht, mits met de ongelijkheid der nauwkeurigheid rekening worde gehouden.

Wat de middelbare fout betreft van eene gröotheid die berekend wordt uit door indirecte waarnemingen gevonden grootheden , zie § 243, zoo zal, hetgeen blijkt uit vergelijking met het aldaar behandelde, bij ongelijk gewicht in de formule (S8) blz. 391 m2 door ft2 moeten worden vervangen, zoodat:

§ 250. Toepassingen van de methode der indirecte waarnemingen met ongelyk gewicht. Wanneer bij voorbeelden, als in § 245 behandeld, de ongelijke nauwkeurigheid een gevolg is' van de omstandigheid, dat de metingen gemiddelden zijn uit seriën, die uit verschillende aantallen metingen bestaan, zoo bieden de berekeningen geen' bijzondere moeilijkheden aan en komen in hoofdzaak overeen met die van de bij „gelijk gewicht" besproken vraagstukken. Een eenvoudig voorbeeld hiervan is het volgende:

[gx'2] = [gx2] 4- 3 p*.

Sluiten