Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

weer na een prachtige glijvlucht den beganen bodem. Behoedzaam is hij è outrance, schichtigheid verlaat hem geen moment en op groote afstanden onderscheidt hij hen, die met al- of niet-agressieve bedoelingen zijn domein naderen.

Hij houdt van het woeste vlakke heideland, dat wordt afgewisseld met moerassen, poelen en zandverstuivingen, amper begroeid hier en daar mét het hard helmgras. Boven deze verlatenheid, onder den hoogen Hollandschen hemel, die welft en spant boven het laag gebied als een wijde stolp, fluit hij zijn teeder-gemoduleerden, weemoedigen roep, die de landsche ochtenden, middagen en avonden nog ontroerender maken en vooral tegen den tijd, wanneer de zon voor het laatst siddert tusschen het zwart der sparren-groepeeringen en wat laat, ros hcht strooit op de ruiten van de weinige hoeven, klinkt zijn stemgerucht als een droeve jubel, waaraan echter alle sentimentaliteit vreemd is. En vooral wanneer de wulpen'getweeën, gedrieën of met velen hun klare klanken afronden, wordt de lucht melodieus van hun hed.

Het lijdt geen twijfel, of de wulpen zullen sterk in ' aantal verminderen, wanneer de nog onontgonnen woeste landsdeelen op intensieve wijze in cultuur zullen worden gebracht. En al juichen wij alle maatregelen toe, die de bodemprodtfctie verhoog en, niettemin zal het ons verdriet doen, wanneer de mooie vogeb mochten verdwijnen. Want al is het waar, dat sommige vogels, van wie men het eigenlijk niet zou hebben verwacht, zich verwonderlijk goed weten aan te passen — ik denk b.v. aan den zanglijster, die zelfs in de

Sluiten