Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij kent den zwier der zwenkende zwaluwen niet en nimmer dreef hem de nervositeit, die de wilde eenden in wild tempo voortstuwt en dringt en dwingt door den avond van den herfst, wanneer de luchten in brand staan van schriiüe grillige vlammen, die gloeien in wolkengrotten en lekken aan wolkenranden. Kent hij populaire deunen als een spreeuw, die zijn brokkels en tekkels als een zingende gave te grabbel gooit? Uitte bij ooit zoo gevariëerd en geschakeerd de ontroering van een bewogen hart als een kievit, die wappert als een meiodieuse flard van een zwart-en-wit vlag, wanneer de wind en zon op en rondom hein zijn ? De zwaan schijnt zoo weinig geleefd en beleefd te hebben; wanhopig secuur is hij en hij schijnt nooit een vergissing te hebben begaan ; zijn traagheid van beweging prikkelt tot verzet omdat zij niet is meesterlijk beheerschte kracht maar voortkomt uit lakschheld. De dwaasheid heeft als een dolle verrukking nimmer zijn hoofd en hart beroerd, hij stond sinds zijn jongste jeugd óp al te vertrouwelijken voet met de braafheid Neen. verdenk mij niet. dat ik laatdunkend spreek over deugd en eer; maar beschouw den vogel, ga hem na en gij zult moeten vaststellen, dat hij geen karakter bezit. Zijn gedragingen zijn als van iemand, wien het steeds voor den wind ging en dien nooit druk of zorg of leed sterkte en dus louterde.

^ 2e9*: ,"ïa' maar hij is het middelpunt der sagen en hij bevolkt de legenden en vroegertijdsche verhalen. En bovendien, wat spreekt uit ziin houding een fierheid I"

Ik respecteer uw opvatting, maar ik zie zijn

6

Sluiten