Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nemen. Maar daar hij amper twee maanden zijn bekoorlijk, rijk-geschakeerd hed uitfluit boven de struiken en de ruige bosschages is het zaak inde juiste maand uw aandacht te wijden aan zijn hed; tot Juli moet ge niet wachten; ge zoudt vergeefs kunnen luisteren en na die maand zal de kans wel heel gering zijn, dat zijn hed u in vervoering brengt en als de bronzen October in het land is, zoekt hij het zoeler, zuidelijke land.

Ik houd van de bosschen in dezen tijd van het jaar, nu het goede hcht woelt door de verschheid van jong blad, maar toch verlang ik thans heimelijk naar een weidestreek, zooals ge ze zonder weerga kunt aantreffen in Midden- en Zuid-WestFriesland. Dat is een kostelijk land met zijn droom-stille stedekes, zijn kleurige dorpsdaken, zijn slanke torenspitsen en bovenal zijn graslanden waar de zuring ros donkert, de kaarsen der paardenbloemen wachten op de wuiving van den wind, de boterbloemen gelen, de koekoeksbloemen rafelen en de waterviolieren met hun pinksterbloem-allures hun bloeisel heffen boven het watervlak der slooten, waar de rijke vegetatie aanhoudend uw aandacht vraagt. Daar, in die gewesten, grenzend aan het merengebied met zijn kronkelend en warrig net van waterslopjes, inhammetjes en poelen, vallen weer weldra de aldoor hooger klimmende, als een vacht de aarde dekkende, grassen door de scherpte van de zeis en drijven spoedig op de luwe winden de geuren van het rijpend hooi en waggelen straks de zwaar-getaste wagens als gouden, zoetrokige gevaarten door de deuren der schuur. De zeisen! Zij verdwijnen langzamerhand, maar zeker, en dit is jammer:

Sluiten