Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en rieten hoeve-daken, maar bovenal bij de rijke vegetatie der weiden, die in Mei op ontroerende wijze gaan groeien en bloeien.

Kent ge den Hollandschen Mei? Ik hoor u meesmuilen en mompelen en grimmig antwoorden : „Mei is een reeks van een-en-dertig dagen, gedurende welke de hemel zijn sluisdeuren heeft opengezet om te spuien van 's ochtends vroeg tot s avonds laat!" Uw hyperbool bevat een kleine kern van waarheid, maar ge laat u al te zeer beïnvloeden, wijl de Meimaand dit jaar begint met den herfst op ontegenzeggelijk verdienstelijke wijze uit te hangen. Maar wie weet, hoe gauw de zon de luchten klaart en de wereld zet in gloed en flonkering! En dan is de Hollandsche Mei: een kievit, die met sterke vleugekoffeling zwenkt boven de goudelende boterbloemen en de gele, zongele dotters; een tureluur, die een fijnen fluitroep uitpijpt boven de roze-en-witte madelieven ; een grutto, vlug flitsend langs de rosse bloeiing der zuring, die tot heerlijk purper wordt, wanneer een wankele, scheidende zon nog inniger gloeiingen wekt. Deze vogels en deze bloemen en met hen scholeksters èn kemphanen, koekoeksbloemen en blanke klaver, ze vormen de Hollandsche weide-Mei! Maar ook in de vijfde maand voltrekt zich het wonder bij onze hoogergelegen gronden: dan drijft het nieuwe getijde versch en krachtig bloed door de boomen. dat de berken gaan botten en bladeren, zoodat ze als licht-groene heuvels,, sidderend in een overvloed van hcht en luwen, kruidigen wind, langs onze spoorwegen staan gerijd, waar ook de bitse, zoo lang reeds dorre bramen gaan herleven, groenen en spruiten,

9

Sluiten