Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ze natuurlijk zelf brengen. Bonaparte en Marie Louise logeerden in 't Gemeentelandshuis van Schieland, — ken je dat? vroeg hij aan Jetje Robbrechts, die een Amsterdamsche was. 't Staat op de Schiedamsche Dijk, dat groote, statige gebouw met die adelaar en 't wapen voor 't midden-balcon.

— 't Mooiste huis van Nederland, na 't paleis op den Dam, zei Lodewijk Arckenbout.

— 't Heele gebouw was prachtig en kostbaar gemeubileerd voor hun verblijf, en de balustrade, die tot toen 'n soort van buiten-hof vormde, werd weg-genomen, omdat 't te lastig was met de rijtuigen. Ze ontvingen me in de zaal, waar 't portret hangt van Willem III, Stadhouder van de Vereenigde Provinciën en Koning van Engeland te paard, 't Zag er huiselijk gezellig uit. Bonaparte had overal op reis zooveel mogelijk z'n „eigen" omgeving, zooals in de Tuilerieén; als de necessaires waren uitgepakt en de mappen voor de hand gelegd, dan voelde hij zich dadelijk thuis, 't Rook er naar aloë, die op een klein stelletje werd gebrand. De Keizer en de Keizerin waren beiden allerbeminnelijkst, en ik in m'n galakleedij met gekleede rok, degen, gespen en claque, voelde me 'n heele heer. Bonaparte schonk me één van de paren kousen als aandenken, om te geven aan mijn bien-aimée... en er was 'n vriendelijk, vluchtig lachje in z'n oogen, toen hij dat zei, en z'n stem hoor ik nog altijd; die was zoo bizonder, nietwaar Vader, niet luid, maar zoo indringend door de eigenaardige beklem-

Sluiten