Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van kunstig door-gestopte tulle, om den hals en aan de polsen een dikke, driedubbele tullen ruche. Zoo was zij in haar graciehjken eenvoud, van een jeugd en een charme, die Hero Hesseling met hartstochtelijke bewondering naar haar deed zien, en die de rond-uit gezegde woorden van haar zoon tot een volstrekte waarheid maakte.

— En de... begon Jetje Robbrechts. Maar zij bloosde zoo rood als haar kersroode linten, want zij begreep opeens, dat het haar volstrekt niet paste om naar de kousen te vragen, die Cornelius voor zijn „bien-aimée" had gekregen ...

Maar Johanna, met de intuïtie van haar jong, ontvankelijk temperament, begreep het meisje onmiddellijk, en behield de aandacht van het gezelschap voor zichzelve door te zeggen:

— En stel jullie voor: die dwaze jongen, m'n zoon, heeft dat paar kousen aan my willen afstaan, maar ik heb 't natuurlijk niet gewild; en nu bewaart hij ze in 'n sandelhouten doos, in afwachting van 't moment suprème, dat hg ze aan z'n bruidje cadeau kan doen.

Cornelius lachte; bijna had hij gezegd: dat moment zal zoo gauw nog niet komen. Trouwen? hij dacht er vooreerst nog niet aan. Zgn leven van jonggezel beviel hem vooralsnog véél te goed. En het voorbeeld van Claude werkte eer afschrikkend dan aanmoedigend op hem. Die scheen nó al zgn te haastigen stap te betreuren... Dus trouwen ... neen. Maar z^n intiemste overwegingen bekennen, tegenover die schat van een Jetje Robbrechts? die schoonheid van een Antje

Sluiten