Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wandeling wordt genoemd, — maar ze is, om den drommel niet gek! aan wie eens, in haar jeugd door 'n zigeunerin was voorspeld, dat ze met 'n „graaf" trouwen zou, en die daarom alle huwelijksaanzoeken had afgeslagen, omdat geen van haar pretendenten een „graaf" was. En Joost van Minnebeeck was immers 'n graaf! Wel, ik zou hem, als hij eerst wat opgeknapt was, in kennis brengen met nicht Woutera. En na een poosje kon hij haar dan z'n aanzoek doen. Joost was opgetogen. Hij noemde me z'n levensredder, en bezwoer, dat hij m'n diensten nooit zou vergeten. Dat nicht Woutera wel z'n grootmoeder kon zijn, daar gaf hij heelemaal niet om, natuurlijk, en... nicht Woutera heeft er óok niet om gegeven.

— Dus dat huwelijk is tot stand gekomen? vroeg men onder algemeene vroolijkheid.

— Ja. 0, ja. Joost heeft 'n tijd bij ons in Rotterdam gelogeerd, en al heel gauw was hij weer de oude: 'n knappe, jolige, onweerstaanbare charmeur. Nicht Woutera was dadelijk bizonder met 'm ingenomen, zóó zelfs dat zij mij, die haar met hem in kennis had gebracht, rjjk wou beloonen. Als ik getuige bij 't huwelijk wou zijn, zou ik Aechtenskerke krijgen, 't mooie Kralingsche kasteel, dat iedereen in Rotterdam kent.

— Is die Woutera dan zóó rijk?

— Ongelooflijk rijk. Behalve Aechtenskerke, bezit ze nog de Beilenburgh en 't Huis te Winckel, met tallooze boerderijen en uitgestrekte weilanden. Als ze reist van Botterdam naar Dordrecht, dan

Sluiten