Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

al te gewillig gehoor aan Claude's aantijgingen, hij geloofde alles wat tegen zijn zoon werd uitgesproken, — en had niet de intuïtie om waarheid van leugen te onderscheiden. En inderdaad, er viel wel een en ander tegen Cornelius in te brengen, de jongen had te roekeloos, te vroolijklichtzinnig geleefd. Hij verspilde op de ongeloofelijkste wijzen zyn geld, en soms had er wel eens een schandaaltje gesust moeten worden. Maar, och, il faut que jeunesse se passé... en een te groote strengheid heeft soms de tegenovergestelde uitwerking. En Cornelius zou toch eindelijk wel eens verstandiger worden... 0! zij had gepleit met hartstochtelijke kracht voor hem, haar lieven zoon ... maar de gehéóle familie was tegen hem gekant, niet alleen zijn vader, zijn zusters, zijn zwager, maar ook de ooms en tantes, neven en nichten, die eenvoudig in hun stijve, aristocratische, deftige familie geen natuurlijk-levend mensch konden velen, die nooit consideratie gebruikten, nooit iets verzoenend begrepen, maar die onmiddelhjk bereid waren het zwarte schaap uit de kudde te bannen, zonder te willen erkennen, hoe veel van wat zij Cornelius verweten, zij zélf bedreven, maar dan in het verborgene. Dwaze, argelooze Cornelius, die altijd openlijk voor zijn daden uitkwam, die niets verheimelijkte, die in franke oprechtheid zijp levenslust uitvierde...

Hem was het vaderlyk huis ontzegd. 0, haar jongen... die het temperament zijner moeder had geërfd en daarom veroordeeld werd ...

Sluiten