Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Plan der havenstad van Athene de Pyreaus. Voorbeeld van een regelmatigén aanleg.

één hok", de opberging in een soort van cellulaire gevangenis.

En ook de architekten zien daarin een aanslag op hun persoonlijkheid, op hun kunstenaarschap, op de vrijheid van hun schepping. Wel aanvaarden zij in de door hen ontworpen woning éénzelfde soort van bouwartikelen, desnoods van deuren en misschien zelfs van ramen, maar de woning als geheel aanvaarden zij niet. Met groote heftigheid toch is door de woordvoerders der arbeiders geprotesteerd tegen de éénvormige bouwwijze, terwijl zij eindelijk op den goeden wegwaren met hun woningblokken van een aesthetisch verrassend resultaat, omdat de verschillende voor hen bouwende architekten, met hen samen de indéeling der woningen praktisch van alle zijden hadden bekeken en doordacht.

Het voorstel is bestreden met opmerkingen als deze: Eenvormigheid is de dood van alle leven. Men krijgt, als alles normaal wordt, abnormale menschen. De woningen worden een soort van confectiemagazijn. Een toepassing van het Taylorsysteem op de woning. Het stelsel is de absolute miskenning van den geest, die leeft in de arbeidersklasse. Het is het systeem van armenzorg, toegepast op de volkshuisvesting. Wél normalisatie, voor zoover die mogelijk is, maar niet zóó. Het systeem is doodend voor de kunst, want waar is het einde? Ook, meubelen, schilderijen enzoovoort, hetzelfde! De bourgeoisie zou zulke woningen niet betrekken. Er is niet het eerst aan gedacht een nieuwen vorm van architektuur, een nieuwe bouw-

Sluiten