Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Woningen te Santpoort, architekt de Bazel. Voorbeeld van een vrije groepeering van dezelfde woningen langs een weg.

noemd. Een dergelijke waardeschatting zonder meer doet gemakkelijk lachen, omdat zij natuurlijk iets minderwaardigs beteekent. Maar ik weet tot nog toe heusch niet, wat daarmee eigenlijk werd bedoeld. Is het te oppervlakkig, gaat het te gauw, is het te leelijk? Kortom is alles wat de Amerikanen doen minderwaardig? Ik heb daarentegen wel eens een zekere wijze van behandeling als echt Hollandsen hooren noemen, hetgeen voor zoover ik weet, niet iets zeer verheffends is. En nu vrees ik zelfs, dat de wijze waarop het denkbeeld van van der Waerden is bestreden, ook iets van dat „echt Hollandsche" heeft, hetgeen voor mij daarin bestaat dat, nog geheel afgescheiden van de angst die de Hollander heeft om iets gauw te doen, uit vrees van het niet heel voortreffelijk te doen, hij nooit ofte nimmer, hyperkritisch aangelegd als hij is, zich enthousiasmeert voOr een idee. Hij meent altijd het eerste de bezwaren te moeten zien, die er natuurlijk altijd zijn. Bovendien is hij voor samenwerking maar zeer moeielijk te vinden. Hij zegt wel deze te willen, maar hij wil deze alleen in theorie.

En nu wil het noodlot, dat dat, wat nu zou moeten gebeuren juist staat èn in het teeken van de idee, èn in dat van-de samenwerking beide. Zonder het enthousiasme voor de één en den wil tot den ander komt men er absoluut niet; zal het voorstel tot normaliseering der woning a priori tot mislukking zijn gedoemd. En nu lijkt mij juist in het voorstel van van der Waerden de idee het groote en daarom het

Sluiten