Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

groote beletsel om weer te komen tot heerschappij over al het geschapene en in verbittering dreef vaak de man de vrouw terug van wat eens hun beider gebied was, waar zij samen hun taak hadden, ieder in de lijn van eigen wezen.

Hij gebruikte heerschappij over haar, die in wezen van hem onderscheiden, de zwakkere, als wezen in eenheid met hem geschapen was naar Gods Beeld, zelfs geestelijk sterker kon zijn dan hij. Dan beheerschte de man het publieke leven en ook het leven in het gezin op een wijze, die niet overeenkwam met Gods wil. Omgekeerd deed dit ook de vrouw, als zij door ontkenning van het wezensverschil zich daarvan zocht te emancipeeren.

Dit was het feminisme der Oudheid, de strijd, waarvan Paulus spreekt in Rom. 1: 28. Die strijd ontstond al vroeg in Gods schepping en eindigde in het religieuze en nationale leven der volken meest met achteruitzetting der vrouw. Haar positie daalde, totdat God er weer den factor inbracht, die boven het nationaal-religieuze stond en de waarde van het individu niet langer afhing van de prestatie voor het staats- of volksleven, maar wederom van zijn verhouding tot zijn Schepper. Dit geschiedde, toen de maagd te Bethlehem in den stal van een overvolle caravansera, dus midden in het publieke leven, haar Zoon, den Immanuël — die het beeld Gods hersteUen zou — in de kribbe terneder lei. Toen zongen Gods engelen en kwamen de herders met haast om te aanbidden.

Nauwelijks heeft de Rabbi van Nazareth zich in het openbare leven begeven, of Hij breekt met de traditie, dat een rabbi in Israël nooit met vrouwen of kinderen sprak. Wij lezen van vrouwen, die hem volgen op Zijn weg; vrouwen van stand zelfs, die haar afzondering verlaten en hem dienen met haar goederen; vrouwen, die Hij geneest; vrouwen, de zusters van Lazarus, die Hij liefheeft; vrouwen, die hem zalven in het publiek; vrouwen op Zijn lijdensweg; vrouwen bij het kruis en vrouwen bij het graf.

En dan wederom vrouwen, vergaderd met de discipelen, verwachtend de komst des Geestes; vrouwen, uitgaande door dien Geest in de gemeente en in de heidenwereld, werkend met de broeders, een schat van namen, waarvan Paulus getuigt: die met mij gestreden hebben in het Evangelie, en daaronder waren purperverkoopsters en tentenmaaksters.

Sedert had de vrouw, in Christus, weer haar taak en plaats in het publieke leven en alleen daar, waar staats- of volksleven weer de waardemeters voor het individu werden, daalde de positie der vrouw. Treffend voorbeeld hiervan is de plaats der vrouw in de Turkscbe landen.

n.

De vrouw naast den man in het openbare leven en als zijn hulpe door hem beschermd, gedragen door de gemeenschap der heiligen!

Maar wat in 4000 jaar was geruineerd kon eerst langzaam weer worden hersteld en had ook den strijd te voeren tegen de zonde, in eigen kring en in de wereld.

De kleine Christelijke gemeenschap scheen den Romeinen voor het publieke leven staatsgevaarlijk. Zij gaven wel den keizer, wat

Sluiten