Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

deze wetenschap te verstaan. Dit moge als algemeen grondbeginsel opgesteld worden, waarvan de waarheid te helderder aan het licht treedt naar gelang wij in de rijen der voorheelden voortschrijden. In de eerste plaats zullen de vier grondbegrippen bn' het voorbeeld: verladen van ruwqzer gedemonstreerd worden, dan zullen meer voorbeelden der aanwending op velschillend gebied van den arbeid volgen, beginnend , met den eenvoudigsten en eindigend met den gecompliceerdsten vorm van den arbeid.

Een der eerste werken, die ik uitvoerde, toen ik begon mqne denkbeelden bij de Bethlehem Staalwerken in te voeren, was de toepassing van het pensumsysteem op het verladen van ruwijzer. Bij den aanvang van den Spaarsch-Amerikaanschen oorlog lagen eenige 80,000 t. (t. is 1016 K.G.) in kleine hoopen op een open plaats, die aan de fabriek grensde, opgestapeld. De prijzen van ruwijzer waren zoodanig gedaald, dat het niet met profijt kon worden van de hand gedaan en daarom opgeslagen werd. In het begin van den oorlog stegen de prijzen weder, en de geweldige voorraad moest worden verkocht; dat gaf ons ■ goede gelegenheid, den arbeiders zoowel als den eigenaars en der directie reeds in tamelijken omvang de voordeden van den pensumarbeid boven den van ouds overgeleverden dag- of stukarbeid aan een zeer elementaire soort van arbeid aan te toonen.

De Bethlehem Steel Co. had vijf hoogovens. Het verladen van het geproduceerde ruwijzer geschiedde sinds jaren door een bijzondere arbeidersgroep. Deze bestond toen uit 75 man, allen goede gemidddde verladers, die onder een uitstekenden baas, die zelf ruwijzerverlader geweest was, itonden. Alles in aanmerking genomen werd het werk zoo snel en goedkoop uitgevoerd als waar ook.

Een spoorweg werd onmiddellijk langs de ruwijzerstapels gelegd. Dikke planken werden tegen de wagens aangelegd. Elke man nam van den stapel een staaf van 40 K.G., liep daarmede de plank op en wierp de staaf in den wagen.

Wij constateerden, dat in deze groep iedere man gemiddeld 12% t. per dag verlaadde; tot onze verrassing bevonden wij bij een ingesteld onderzoek, dat een eerste klas ruwijzerverlader niet 12% t. doch 47 tot 48 t. per dag verladen zoude. Dit pensum leek ons zóó buitengewoon groot, dat wij ons verplicht achtten onze berekening herhaaldelijk te controlteren, voordat wij van onze zaak geheel zeker waren. Eenmaal echter overtuigd, dat 47 t. een behoorlijke dagtaak voor een eerste klas ruwijzerverlader was, stond ons helder voor oogen, wat wij als arbeidsleiders op grond der nieuwe ideëen te doen hadden. Wij moesten er op. letten, dat iedere man per dag 47 t. verlaadde in stede van 12y2 t., zooals te voren. Wij moesten er verder op letten, dat dit werk zonder „strike", zonder twist met de arbeiders gedaan werd, en dat de lieden bij het verladen van dagelijks 47 t. vroolijker en tevredener zouden zijn dan bij hun 12% t. van voorheen.

Ons eerste streven was nu drie meest geschikte menschen uit te zoeken, ■want één ding deugt niet voor allen. Het nieuwe systeem maakt het tot een regel, waarvan niet mag worden afgeweken, bij onderhandelingen met

Sluiten