Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

.zetten er zich niet tegen: zij noodigen ons juist uit pioniers te zijn van de ware bedrijfsvrijheid, ontkomen aan de handen van zuiver egoïsme en individualisme.

De Maatschappij toch is een levend menschelijk organisme en niet een agglomeratie van vele zielen, los naast elkaar. Het juiste begrip van dit organisme, van deze sociëtas of gemeenschap zal niemand duidelijker voor oogen kunnen staan, dan aan hem, die het geheele leven wil onderwerpen aan den eisch van het Christelijk beginsel. Uit reactie tegen het liberalistisch individualisme, dat de samenleving zooveel leed bezorgde, wil de socialist en communist nu een klasse staat in het leven roepen, en, wat het érgst is, dezen klassestaat bereiken langs den weg van klassen haat en klassen strijd, waarbij rechtvaardige aanspraken van andere standen niet meetellen. Het organische in de samenleving wil geen van beiden zien; zij verafschuwen het en aanbidden het atomische.

De eisch van het Christelijk beginsel verwerpt evenwel dit aanbidden van de stof en het opeischen van de macht voor zich alleen. Het beginsel toch, ontleend aan de Openbaring, beschouwt het gansche menschelijke geslacht als door organische gemeenschapsbanden saamgevoegd. Als de Apostel Paulus zoo onvergelijkelijk schoon teekent met zijn klassieke taal, welke al de eeuwen door haar kracht zou behouden, hoe het lichaam niet één lid is, maar vele leden. En nu moet er geen tweedracht in het lichaam zijn, „maar de leden moeten voor elkaar gelijke zorg dragen". „En Jietzij dat één lid lijdt, zoo lijden al de leden mede; hetzq dat één lid verheerlijkt wordt, zoo verblijden zich al de leden mede".

Hoe kunnen nu de leden beter zorg voor elkaar dragen en er voor waken, dat één zich bevoordeele ten koste van de andere, dan door het samen vaststellen der regelen voor het arbeidsterrein. Voortgebouwd wordt dan slechts naar het hooge voorbeeld van Christus, die den arbeid zelf heiligde, toen Hq in de-stilte van de dorpswerkplaats werd voorbereid om zich te geven in het Verlossingsplan. Wiens leer, dat in Hem heer en knecht één waren ook voor het maatschappelijke, den weg moest wijzen tot juiste verhoudingent, en wel tot zoodanige, welke als einddoel de eere Gods beoogden.

En wanneer dan Paulus forsche lijnen trekt voor het dagelijksch leven; lijnen, die nog niet zqn uitgewischt in den gang der eeuwen, dan vermaant hij de werkgevers de dreiging na te laten (Ef. 6 : 9). Dus door overreding en overtuiging, weer alzoo wapenen des geestes, moet hier de overwinning worden behaald. Want God zelf heeft gezegd, dat de arheiders Z ij n e dienstknechten waren (Lev. 25). In het slaventijdperk en ook onder de patriarchale bedrijfsverhoudingen kon dit overreden en overtuigen, dit maken van afspraken, geschieden in ontmoetingen van persvonen met personen. Dat dit kon, wil natuurlijk niet zeggen, dat het geschiedde ook. Het toornen der Profeten, en de geschiedenis der eeuwen na Christus leeren ons wel anders, maar de eisch Gods van inwerken op de gezindheid gold voor die tijden evengoed als voor den onzen. En nu de organisaties

Sluiten