Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en schudde op den stoel van verontwaardiging en gekwetste majesteit.

Dit onderwerp beviel mij bizonder; want waarom

zouden wij het niet rechtaf bekennen?.... Doch liever eene vraag.

Hebt gij wel ooit gedurende eenige jaren eene lichtteekening bewaard?

Hoe helder en klaar teekent zich het beeld in de eerste dagen 1 Wie zou niet zweren, dat het eeuwig zal bestaan? •>

Welhaast nochtans zweven schaduwen en schemeringen rondom de vroeger zoo zuivere lijnen, de toon verflauwt, de kleur verbleekt, alles wordt grijs en onduidelijk. Er blijft nog wel iets onbepaalds, iets ontastbaars over. Het kan nog wel eene herinnering heeten, een beeld is het niet meer. De plaat is weder voor nieuwe bewerkingen geschikt.

Gaat het anders met het menschelijk gemoed?

Bij de eerste stonden staat het beeld der geliefde zoo frisch, zoo levendig, zoo zuiver voor den geest.

Haar vergeten? Nimmer, o nimmer op deze aard!

Doch zie. De afwezigheid weeft de eerste donkere tinten; de tijd brengt sombere schijnen en schaduwen bij; gij voelt het beeld versmelten, verminderen; gij wilt niet: gij zult het weerhouden - vruchtelooze pogingen! — Het beeld is verdwenen: de herinnering heeft de wezenlijkheid vervangen; het gemoed is weder voor nieuwe indrukken vatbaar geworden. .

Het is maar om te zeggen, dat Bertha, de lieve Bertha, mijn eerste levensdroom, allengs verzwakte, en eene nieuwe drift mijne eerste zoete genegenheid, mijne teedere, zalige kinderliefde verdrong uit mijn ondankbaar hart. Het gebeurde niet zonder strijd: dit verwijt mag ik mij sparen.

Sluiten