Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

groot gebrek. Zij loopen vooruit zonder omzien, spreken en handelen zonder nadenken, en besluiten zonder overweging." Aan wien zeide hij het?

De les was goud waard; maar gelijk alle gouden lessen kwam zij veel te laat. Het lot had beslist. — Clara, de jongste dochter van Mr. Adams, was voortaan mijn leven: haar beeld vervulde al mijne gedachten, haar zoet gelaat al mijne droomen. De kleine Bertha had ik zeker liefgehad, innig, teeder bemind; maar welk verschil tusschen de zuivere en schuldelooze genegenheid der kindsheid en de onstuimige, onweerstaanbare bewegingen van den hartstocht, die mij thans beheerschte!

Bertha ontmoeten op de school, haar vergezellen tot bij hare woning, den „Soeten Naem Jesus" eens voorbijloopen, was mij voldoende om de zaligste der stervelingen te zijn. Voor Clara was het de drift met al haar woest genot, maar ook met al hare nijpende kwellingen. Ik begreep van het eerste oogenblik, dat zij mijn geluk, mijn leven in hare handen had.

Sedert dien dag stond ik alle dagen vóór het uur op het kantoor. Het droevig pleintje scheen mij een Eden, de studie een aardsch paradijs. Selderslag was mij een vriend geworden, en ik zou met Lammekens eenen handdruk gewisseld hebben.

Dagen zat ik er voor mijne boeken te droomen, soms in zalige opgewondenheid, soms in pijnlijke vertwijfeling. Wat al plannen, gedachten, ontwerpen bruisten mij door het hoofd!

Ik wUde eenen brief zenden. Maar aan wien hem toevertrouwen? op wien kon ik rekenen? Hij zou misschien het lot deelen der verzen van mijnen dichterlijken voorganger.

En wat schrijven? De eerste zinsnede kostte mij weken werk, en het ging nooit verder.

Sluiten