Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„'t Is toch zonderling, dat wij niets van hen hooren: Bertha had mij zoo vast beloofd te schrijven.... een ongeluk alleen kan het haar beletten."

„Neen", antwoordde ik misnoegd, „meisjes vergeten spoedig, en dat is al."

Zulk gezegde was een vloek in tegenwoordigheid van Tante; doch ik dorst haar niet bekennen, dat ik zelf vergeten had, en dat ik thans voor mijne ontrouw boette en leed.

Sluiten