Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„De cliënten althans schijnen er den weg niet van te kennen", poogde ik te lachen.

„Dat kan zoo spoedig niet komen", bracht de huisbaas in, „doch, als Mijnheer mij veroorlooft, 't is maar eene vraag: houdt Mijnheer zich niet ruim zedig, ruim stil? In eene groote stad moet er wat beweging, wat klatergoud, wat bluf bij zijn. Zie, Mijnheer, als ik mij hier eerst vestigde, ging het juist gelijk met u. Ik geloof niet, dat ik op veertien dagen aan twee personen de maat nam, ik, die te Schaarbeek zulke schoone klanten had " en Monsieur Lefinaud

speelde bevallig met zijnen meter, die hem steeds om den hals hing.

„Maar vriend Lefinaud", zeide mij eens een van hen, „ik ben wel driemaal misgeloopen, aleer uw huis te vinden. Wie hemel kan toch raden, dat gij hier ingekwartierd zijt?"

Die opmerking was een lichtstraal voor mij.

,,'s Anderendaags stonden al de vensters vol modeprentjes, en op mijne deur prijkte eene groote koperen plaat met

de woorden „tailleur pour civilet militaire " en sedert heb

ik er nog veel in Duitsch en in het Engelsch doen bij schilderen", lachte de kleermaker.

„Ik kan toch geen avocat pour civil et militaire aankondigen", deed ik opmerken.

„Dat weet ik wel, Mijnheer, zoo iets is goed voor onzen stiel. Een advocaat moet meer bescheiden handelen en eene plaat zou te veel in het oog geven. Maar, gij laat bij voorbeeld in kleine letterkens uwen naam rondom de bel of op den stijl der deur zetten, zoodat het meer den schijn heeft van-eene terechtwijzing voor de personen, die zouden misloopen, dan van eenen oproep tot het publiek. Als Mijnheer wil ?...."

Ik maakte wel eenige tegenwerping, maar Monsieur Lefinaud

Sluiten