Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Dus Ida heeft een pianoles?" ondervroeg Mr. Frederik Polenius zijn schoonzuster. „Dat zei ik je toch. De eerste."

„Maar dat is dan toch heel mooi, terwijl ze nog niet eens klaar is. En Jenny?"

„Jenny heeft twee zanglessen." „Dat marcheert dus ook." „Zeker, 't is glorieus."

„Hoor eens, m'n waarde Mathilde.... Alle beginselen zijn moeielijk. Rome "

„Ja Frederik, dat weten we, dat Rome niet op één dag is gebouwd

„En Trude is klerk aan justitie door mij n toedoen, Jules is op 't gymnasium en zal studeeren op mij n kosten, ik betaal nog een jaar muziekschool voor Ida... wat wou jij dan nog meer, hè?"

„Wat ik nog méér wou?"

„Ja, 't schijnt mij en Suzanne toe, dat jij eigenlijk nooit tevreden bent."

Mr. Frederik Polenius keerde zich eenigszins norsch af, stond op, en bezag zijn hooge deftige gestalte van bekend advokaat, man van stand en aanzien, in den smal-langen spiegel, tusschen de beide ramen van het salon. En hij vond dat hij er goed uitzag. Hij werd er bepaald jonger op. Mevrouw Mathilde Polenius-van der Pel, achterover in haar

Sluiten