Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ze 't nog zoo goed van mij, 't niet eens te zeggen, ze zijn veel te bang voor tante en oom. Ik hoorde tante laatst giegelen tegen die malle coquette mevrouw van Beelen over mijn basstem, stel u voor; gelukkig dat ik weet wie 't zei, tante Suzanne.... Maar Etha heeft dan ook zoo'n verrukkelijke sopraan."

„Kom, kom Jenny, je overdrijft, je hebt toch wél veel liefs gehoord van de menschen die je daar zag, over je stem...."

„Wat gééft 't, als niemand me wil helpen. Geen van die menschen is kunstlievend genoeg om me geld te leenen. Ze zijn bang dat *t kapitaal verloren gaat, dat ze 't nooit terugkrijgen, en toch zou ik ik zou werken tot laat in den

nacht om 't ze te kunnen geven O, oom Frederik "

„Jenny, in vredesnaam, zwijg me nu van oom Frederik, er trilt geen vezel in den man zijn ziel, die niet egoïstisch is. En laten we dit nu maar tusschen ons beidjes houden, want daar wordt gebeld, Ida zeker.... Och, ga jij 's even Geesje zeggen dat ze de kool nog wat omschudt, en roep dan meteen Trude zoodat ze over een kwartier van haar boek afkomt. Dék jij binnen ? Voor ons vieren, want Jules eet bij zijn vriend Jan Donker vanmiddag."

Jenny, die zoo wel naar de piano had willen vliegen om haar hart uit te storten in een melancholie van akkoorden, knikte stom-droef en verliet de kamer; met haar statige lengte, die zich steeds langzaam bewoog, aanbonzend tegen kleine dikke Ida.

,.Hé, hé, hola, hola!" deed Ida druk. „Zoo luitjes mevrouw moeder. Uwe majesteit kijkt sip."

„Goeienmiddag, Ida. Doe de deur alsjeblieft behoorlijk achter je toe, en verkoop geen onzin. Ik ben er heusch niets voor gestemd."

„Jammer. Ik ben juist zoo monter vanmiddag."

„Hoe zoo? Heb je een prettige tijding?"

Het in treurnis gedompeld zwart van Mathilde's oogen klaarde ietwat op.

„O extra, extra. Maar ik vertel 't u niet alleen. De heele familie moet er bij wezen."

„Mij best, als 't maar iets goeds is; de goeie tijdingen zijn schaars."

Sluiten