Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zich schuil te houden, zich niet te dringen tusschen die twee. En als gewoonlijk in een aandrift handelend, bedierf zij het voor zichzelf. Zij vloog Trude achterna en sarde:

„Kind, wat héb jij een knappe minnaar, en wanneer wordt je verloving publiek?"

„Schépsell verontwaardigde zich Trude. „Ben je nou heelemaal ontoerekenbaar geworden ? Ik geloof nou tóch dat meneer van der Wenden en ik een beetje te hoog staan, om beoordeeld te worden door zoo'n uitgelaten idioot als jij."

„Maar hij is op je verliefd, kind, hij keek je nog eens na. En wat hij aan je vindt, mag Joost weten."

„Hij vindt dat hij met mij redeneeren kan als met een man, begrepen? En tot zoo iets zou jij nooit in staat zijn."

„Hij is op je verliefd."

„Als ik zoo'n malle was als jij, zou ik dat denken. Maar al was hij 't op mij, ik ben 't alvast niet op hém."

„Kind, je bent 't niet eens waard, dat hij om je geeft, zoo'n mooi kneveltje, zulke schattige oogen."

„Bah," verafschuwde Trude. „Maak dat je wegkomt, mispuntig wicht." En Trude, die een paar laarzen moest laten repareer en, stapte een schoenwinkel in met haar last, Ida verbluft latende staan.

Van dit oogenblik was Ida wél overtuigd dat de „vrindschap", door wat zij noemde Trude's „abnormaalheid" nooit tot een huwelijk zou leiden, maar haar wangunst, hoewel niet meer zoo vuurspuwend als eerst, lag toch nog als nijdige vonk te smeulen op den dorren bodem van hem hartje. Zij kon het Trude maar niet vergeven, zij werd er des morgens wakker mee: „Trude, Trude het hof gemaakt. Dat boeken leenen ook al. 't Was gewoon om 't uit te schreeuwen."

Ida had geen rust eer zij voorgesteld was aan den „vrind" van Trude. Drie keeren kwam zij te vergeefs aan den ingang van het ministerie; den vierden keer, in regen en wind, lukte het. Trude en de heer van der Wenden kwamen tegelijktijdig naar buiten.

Met de grootste lieftalligheid trad Ida op haar zuster toe. „Dag Truus, wat een wéér hè ? ik ben aan 't boodschappen doen.... en toevallig dat ik je zie...."

Sluiten