Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar je kinderen, Matty, ik zag gisteravond twee jonge dingen naast je. Muzikaal ?"

„O Henri Jenny " Haar oogen schitterden, elke

ader die in haar klopte, was moeder nu.

,,'tBlondje dat haar oogen niet van me afliet?"

.Ja, gód, heb jij dat gemerkt?"

Natuurlijk. Jullie zat vlak vooraan. Ik moest jou toch góéd zien. Ik voelde tusschenbeide de oogen van dat kind als twee magneten. Elke toon uit mijn viool drong door zeker. Verblijdend voor je. Stem?"

„Ja, je moet zelf maar hoor en. Jij alleen zult kunnen begrijpen wét ze is. Natuurlijk nog niet rijp, maar "

,,'t Vonkje, wat?" Er tintelde iets schalks gemengd met weemoed haar toe uit zijn oogen."

„Ik durf zeggen, ja." Zij ontdook bittere herinneringen wilde alleen pleiten voor Jenny. „Ze heeft haar diploma voor zang en theorie."

Hij glimlachte.

„Nou ja, jij en ik weten wat dat beduidt Waar opgeleid, Amsterdam?"

„Neen, wij hebben toch altijd hier gewoond."

„O ja, spreekt. Wat is 't voor 'n gehalte stem, duitsch, fransch?"

„Duitsch, vol, zwaar, groot. Er is niets luchtigs in haar geluid en haar stijl; niets frivools, wel veel nobels."

„Wel komaan, dat belooft. Hoe vond jij Ferenczv. Ook bekoord ?"

„Nou, ik vond 't, om de waarheid te zeggen, niet dat

Je houd 't me ten goede.

„Gód, m'n lieve kind, 't meisje is me totaal onverschillig, zoo onverschillig als haar stem. Une voix sourde; 'k hou niet van die methode. Bij zekere categorieën maakt ze opgang, maar die zien dan ook met vier oogen naar 't meisje en hooren met één oor naar de stem. Ik hoop in jouw Jenny iets beters te vinden. En nu...." hij stond op, en zag haar trekken zich lengen in teleurstelling.

„Hè Henri, ga je nu al weg, ik kan je hier natuurlijk geen weelderige maaltijden aanbieden, maar ik had gehoopt dat

Sluiten