Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

toch wel ja kunnen laten zeggen, roepen zelfs. Je was toch niet onoverwinlijk. Ik heb er zooveel overwonnen."

Dat ,,zóóveel" sneed haar als een mesje. Haar fierheid kreeg weer de overhand.

„Henri, ik smeek je, laten we wat tusschen ons was eens, nu laten rusten, 't is dóód. Ik ben nu niet meer in staat van een man te houden, ten minste met op zoo'n manier; als vriend, als kameraad, ja, dat wél. Ik heb mezelf overleefd, ik vraag niets meer van 't leven. Ik wil alleen nog bestaan voor mijn plichten, voor Jenny vooral."

„Ah, heb jij jezelf óverleefd ? Maar wat heb jij dan in je wijsheid voor bijzonders gehad met Paul Polenius? Een kalm huis-tuin-en-keuken bestaantje. Je hebt in je kleine stadje, in je kleine landje, met een man als Paul in 't gehéél niet gelééfd. Néé Matty, in spijt van je man en je kinderen heb je niet geleefd; als zooveel vrouwen uit tamme provinciestadjes met tamme mannen. Mevrouw, u is nog een kind, misschien een even groot kind als je Jenny met haar bijzondere oogen.... niet de jouwe."

„Nee.... maar, niet waar, 't zijn mooie ? .... net sterren van donker staal."

„Hm jawél, meer eigenaardig dan mooi, met de

jóuwe hoor, wat uitdrukking betreft. Ze doen me denken, ja waaraan...."

„Vorig-eeuwsche portretten hebben dikwijls zulke oogen." „Nee, er is rust in antieke portretten, die ontbreekt hier." „Ja, nu ze jou hoorde spelen. Maar anders is die rust er wél."

„Zeer gevleid dat ik een lief kind en dochter van jou, strenge Matty, tot zoo'n vervoering kan brengen."

„Tot een beetje te véél vervoering. Ze is in de dweepjaren."

„Hero-worship, wat ? Nou, ik kom van avond wél eens hooren. Je moet 'r naar 't buitenland doen, als 't wat bijzonders is."

„Geloof je, dat ik dat al niet gedaan had, als ik geen

kamers hoefde te verhuren?"

„Pardon, ik dacht er niet aan, arm kind, arme lieve Matty. Nu, tot ziens dan, acht uur ? Vroeg hè ? Niet te vroeg ? Best,

Sluiten