Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van haar kamer, waar zij nog met Etha stond, en zei hard en streng:

„Als jij nu met alle geweld je verkiest aan te stellen als de vrouw van je slager, moet jij dat maar weten, maar Etha en ik zullen onzen plicht doen, als menschen van de wereld en naar mijn schoonzuster gaan om te danken voor de bewijzen van deelneming."

„Van deelneming, van dednemingl" kreet Suzanne hoonend, „ó, ze nemen zoo deel. Had dat mensen mij soms géén berouwvollen brief moeten schrijven?"

„Als jij haar beleedigd hebt, volstrekt niet, dan was dat eerder aan jou geweest. En hou er nu maar je mond over, want we gaan, Etha en ik. Voor jóu, zal ik me niet brouflleeren met de weduwe van mijn eenigen broer, begrepen? Dan ga je maar van me weg, graag, met al je geld. Ik gun 't je. Ik hoop gescheiden van je te sterven. En daar de wet, zoo lang we nog samen zijn, mij stelt bóven jou, zal ik ten minste zorgen dat ik me hier in huis ook nog een beetje kan laten gelden, begrepen? Je weet 't, Etha. Deze week heb ik 's middags geen tijd, maar komende week Maandag gaan wij samen naar tante Mathilde. Vlugzout bij de hand ? azijn? peper? wat gebruikt je lieve moeder alzoo voor haar dierbare zenuwtjes?"

Etha antwoordde hem met, sloeg de oogleden, waar zijn blik even op bleef branden, neder. Suzanne zat nu bewegingloos in haar leunstoel, haar handen wringend. Maar zooals steeds, wanneer Frederik krachtig zijn wil toonde, kreeg haar eigenaardige liefde de overhand, overwon hij haar door zijn ruwheid, werd zij onderdanig, kroop zij. Het stelde haar gerust dat hij Etha meenam. „Ten minste een beveiliging."

„Nu.... goed " murmelde ze. „Bespottelijk, 't mensch

is 't niet waard. We bedanken toch in de courant dat

is dan toch voor 't mensch ook. O Frits, ik heb niemand dan jou, terg me toch zoo niet."

„Ellendig genoeg voor me, dat je niemand dan mij hebt, je moest maar een dozijn mannen er op nahouden, om je slechte humeur te verorberen, dan was je aandacht ten minste wat verdeeld. Ik verzeker je dat ik met jaloersch zou zijn

Sluiten