Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de mama hem aan, de dochter liet hem door woord, blik,"en gebaar voelen dat hij haar gansch onwelkom was, en des vaders rol in deze tragi-comédie bleek een hoogst moeielijke.

Hij, Frederik, zou het niet onaardig hebben gevonden indien Etha iemand trouwde uit een zeer oud geslacht, maar zoo'n volstrekt nullige schoonzoon als deze jonkheer

Lemestre .Natuurlijk, omdat hij van fransche afkomst

was, had hij Suzanne's hart gestolen, en zijn chique costuumpjes, zijn-trouw de mode dienen... zijnhandschoentjes..."

„Ik wil, als ik dan voor mama moet trouwen, en 't lijkt me 't eenig middel om van haar af te komen, ten minste een flinken man hebben, en geen modepop, die altijd precies weet wat dames dragen. Nog liever ongetrouwd en bij mama zelfs, dan mevrouw Lemestre. Wat verzint mama, net of Polenius geen behoorlijke naam is...."

„Al wat een ander hatelijk of hinderlijk kan zijn, dat verzint zei" hoonde Frederik.

„O papa, u is waarlijk mijn eenige vriend op aarde." Zij klemde zich aan hem vast.

„Ik wou dat je een betere had, kind." Een dof rood steeg hem naar de wangen.

De dames Helm waren hun napraatje bij Mathilde komen houden, en hadden tot hun onuitsprekelijke blijdschap Nolette aangetroffen, dien zij dus, na een brief vol erkentelijkheid, nog eens persoonlijk konden bedanken. Hij had schik in hun warmen goeden eenvoud, praatte gezellig met de moeder over oude tijden, deed Everdien lachen, en bracht Ida, die in de Helms alleen „een paar los loopende idioten" zag, buiten zichzelf van afgunst en verontwaardiging.

„Verbeeld je, hij hield Everdien niet voor den gek, en me dunkt dat er reden voor was, maar haar, de geestige móóie Ida had hij bespót." En zij begon Nolette, die haar achteloos begroette met „zoo, virtuose!" een even grooten wrok toe te dragen, als waartoe Trude in staat geweest zou zijn, hadde dier onverschilligheid een voortduring van heftigheid des gemoeds niet belemmerd. Trude koelde spoedig af, zij was te traag van bloed, te stoïcijnsch aangelegd.

Sluiten