Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Etha .... een kopje thee ? en de papa.... ?"

Etha nam; Frederik bedankte, en schoon zijn tong, van zenuwachtigheid droog en heet.hem den mond bijna schroeide, wilde hij, zelve allerminst wetend waarom, geen glas water vragen. Het benieuwde hem of zijn komst Mathilde zoo wit en betrokken gemaakt had. Zij nam terzelfdertijd met deelneming waar, hoe nadat de koude-blos geweken was van Etbn/s wangen, het mooie gezichtje vermagerd bleek, hoe treurig de oogen stonden. En zij kon niets doen voor dit arme, rijke kind. Als de toekomst toch maar goeds in zich borg voor Etha!

„Jammer, dat ik Jenny nu niet tref, tante ik zie haar

zoo zelden...."

„Ze is uit wandelen, Etha."

„Toch niet weer met dien violist ?" vroeg Frederik, op iets van zijn ouden hoogen toon. „Daar zag ik haar verleden week ook al mee."

„Juist, wéér met mijn ouden vriend, Henri Nolette." Een blos van nauw bedwongen toorn overschoot Mathilde's bleekheid, het flikkerde in haar oog. Het paste Frederik wél, dit aanmatigende tegenover haar.

Etha, instinctmatig gissend dat haar vader een flater gemaakt had, blikte hem even aan met zekere waarschuwende afkeuring. „Ik benijd Jenny," zuchtte zij. „Verrukkelijk, zoo iemand te kennen. Kon ik meneer Nolette maar eens bij u ontmoeten, tante."

„Dat kan je misschien wel eens, beste."

„Zeker, dat kan wel eens gebeuren," moedigde Frederik aan. En o, hoe sterk stond zijn opdringende persoon Mathilde tegen en in den weg. Haar adem raakte beklemd, hij maakte de atmosfeer in deze kamer onzuiver voor haar.

„Zingt Jenny nog veel, tante?"

„O ja Etha, en Jenny " Mathilde, bedenkend dat

Frederik toeziende voogd was, greep de gelegenheid om het nieuws aan te kondigen maar meteen aan; „Jenny gaat zoo gauw mogelijk naar Berlijn, om zich klaar te maken voor het zingen op concerten."

De dames Helm, hoewel bescheiden voor zich kijkend,

Sluiten