Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

morgen nog wel spreken, wacht maar en haar dan voortaan bewaken met arguscogen Nu Etha toch wel geen

mevrouw Lemestre zou willen worden, kon zij ten minste thuis rekenen op een prettig leven. Frits zou morgen nog wel opspelen, een scène maken, maar zij, Suzanne was nu

pijl-vrij geharnast Niets liet zij zich meer zeggen

voortaan, niets. Wat dachten ze wel? Zij van hartzeer verkommeren, en die twee met hun beiden om dat ménsch heen, 't slechte wezen, dat al jaren lang haar, Suzanne's invloed

over Frits had ondermijnd om ten slotte hem heelemaal

van haar af te halen. Dat was het doel natuurlijk: samen trouwen, als Frits van haar gescheiden was, en Etha, dat ellendige wicht was mee in het komplot. Zoo bedrogen en verraden te worden door wat je 't liefst en naast was. 'tLief s t was natuurlijk Frits haar alleen maar. Andere moeders met andere dochters mochten ervan zeggen wat zij wilden, bepaald gehouden had zij van Etha nooit. Etha, de lieveling van Frits, die haar altijd tegensprak, Frits tegen haar opstookte, niet één punt van aanraking met haar moeder bezat. O Frits, mijn lieveling, als je toch maar eens begreep wat ik voor je kan en wil zijn " Tranen, bittere tranen drongen in Suzanne's oogen, liepen over haar magere kaken. Gegeven zijn hartstochtelijk temperament, kon zij steeds nog vergoelijken Frederiks ontrouw met vrouwen welke hij meestal kocht voor geld, doch zijn door haar vermeende ontrouw met Mathilde, vergaf zij hem niet; deze folterde haar als een kanker in de ziel. Want hier zag zij de vrouw, die ha4r heur Frits onttroggelde, mooi en knap voor haar jaren, in schreeuwende tegenstelling met Suzanne Chaudet, de rijke en leelijke.

„Vreeselijk was 't toch maar dat de natuur zoo m den blinde uitdeelde; vorstinnen, of milüonnaires, zooals zij, uiterlijke voordeelen onthield, en een straatvegersdochter bijv. beeldschoon maakte. Groote mooie oogen, blank vel, sprekende trekken, ze waren maar niet te koop, kunstmiddelen baatten toch niets, je bleef zooals je was, helaas en helaas. Chic, élégance, gaven haar ook in geenen deele iets aantrekkelijks voor Frits, 't geld aan haar kostbare toiletten bleek letterlijk

Sluiten