Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

der voorbijgangers. Zij liep met de haar aangeboren waardige bevalligheid, maar toch nonchalant. De eenvoudigste japon was goed genoeg.

Heden avond, echter, zich beschouwend in die rozene wazen, voor haar moeders spiegelkast, openbaarde zich aan haar heur ontknoppende schoonheid. Deze teedere rijke kleur huiverde als in een kaatsing over haar bleek gezichtje een bijzonderen gloed uit; huwde een fijne warmte aan het donzig blank harer huid, gelijk de eene bloementint zacht parend dringt m de andere. Het rooskleur satijnen lint getrokken door heur matgouden haar kroon, de groote witte roos tegen het ijle der over roze zijde geplooide tulle van haar corsage, maakte haar verschijning in eigen oogen tot een feest. Zij vond zich het beeld der bloeiende jeugd, het vreugde gevende beeld, de tot mensch geworden jonge zomer. En kind dat zij nog was, klapte zij in de handjes, en gaf een sprongetje van blijdschap om de heerlijke verrassing, welke, in dien spiegel, heur eigen gedaante haar bezorgde. Een fee had haar aangeraakt met heur tooverstaf en een nieuwe Jenny te voorschijn geroepen ; wég was de oude Jenny.

„O ma!" Zij lachte hel op haar zilveren lachje, zooals het floot in haar zang bij vroolijke liederen. „O ma! Hóé vind u me?"

En Mathilde, met oogen, wonderzacht van ontroering: „Moet ik 't maar zeggen, Jenny? Allerliefst! Voor één keer wil ik je vleien."

„O ma ?" begon Jenny fluisterend, en boog toen plots het kopje, een bloemkelk onder dauw. Mathilde begreep; haar armen gingen uit naar het slanke roze figuurtje, en zij drukte Jenny's wang tegen haar lippen. „Och, kindlief, ik hoop zoo dat je gelukkig mag worden.... op welke manier ook.

„Voor mij is er maar één manier!" schuchterde Jenny, haar moeder den kus terug gevend.

„Zeg dat nu niet, dochterkijn, dat is onzin, je leven ligt voor je.... prachtig, vol en rijk.... grijp 't vast met je twee handen en geniet er van. Maar duld niet dat één mensch de schaduw wordt in je zon, want géén mensch is dat

Mathilde Polenius. _

Sluiten