Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de ovale omranding van haar donker golvend haar. Ze behoefde zich met haar bezadigde schoonheid anders niet te verschuilen, ze mocht er wezen, en bleef hem 't meest waard, in spijt van alle dochters met mooie stemmen.

„Matty, kind," zijn stem trilde plots van ontroering bij de gedachte dat hij haar, na morgen, in lang, lang niet meer zou zien, „ik ben zoo blij dat ik nu eens de honneurs in mijn tijdelijk huis kan waarnemen; 't spijt me nog bar, dat je mijn vroegere uitnoodiging om te komen dineeren hebt afgeslagen.

A propos, herinner je je nog dien avond, lang geleden in Berlijn, toen je zoo gekleed was als je dochtertje?"

„Dien avond in je hotel.... o ja," antwoordde Mathilde luchtig-achteloos, verveeld dat Nolette haar „kind" noemde, in tegenwoordigheid harer dochters en Jules, en deze herinnering in haar opriep, nu zij zich tot een vaste berusting gedwongen had en den toestand, zooals die was, onder de oogen verkoos te zien. ft

„Wat was dat, ma?" Jenny's hartje kreeg wederom een prik. „Ma, bij al haar eerlijkheid, had zooveel verborgens, zoovéél wat Jenny niet van ma's leven kende."

„O lieve kind, toen ik jong was en in Berlijn m'n zang studeerde, gaf meneer Nolette eens 'n dinertje in zijn hotel, en hij vroeg mij, en een pianist je van evenveel beteekenis; en ik had, nu ik 't bedenk, een roze japonnetje aan, dat je tegenwoordig bespottelijk van snit zou vinden.... A propos, Henri, wat is er toch geworden van die Helene Otto ? Zoo'n aardig meisje!"

Hij haalde de schouders op: „Si je m'en souviens, je ne m'en souviens guère, 't interesseert me bitter weinig."

Het hinderde hem, dat lichte spotten van Mathilde. Hij had gedacht dat zij hier veel meer sentiment zou toonen. Hij, de man die al zooveel doorleefd had, bleek haar trouw genoeg om dit kleine souvenir in zijn geheugen te hebben bewaard als iets hem zeer lief, en zij sleurde er de natte spons harer uitwisschende geringachting over. „Ze waren toch rare wezentjes: zelfs de beste onder de vrouwen." En in zijn gekrenktheid waar het de moeder betrof, werd hij plots op-

Sluiten