Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar heen, dwong haar hoofd omlaag, tot het raakte het zijne; tot hun lippen ontmoetten... elkaar. „Mijn eigen

vrouw ja, ik ga van je weg, want ik word gék als ik

aan alles denk gék. Tot ziens in Berlijn Groet

groet je kind van me, omdat ze jouw kind is ...."

Hij greep zijn hoed, gaf haar nog een laatsten langen innigen blik, keerde bij de deur op eens weer terug, om haar handen krampachtig te drukken en te kussen

Toen verdween hij voor Mathilde, en zij hoorde een slag van een deur. De straatdeur.

Zij zat eenige oogenblikken als versuft. Toen dreef haar iets, zij wist zelf niet wat, naar het salon; een onrust, een begeerte tot weten of iemand dit heilig-intiem gesprek beluisterd had. Het was stil, doch als onheilspellend stil..., iets beangstigde haar in die stilte.

Rukkend trok zij de schuifdeuren vaneen, en met een schrik zwaar slaande door haar gansche lichaam, vaalbleek, staarde zij met wijdgesperde oogen op een gestalte geknield voor een stoel, op een blond hoofdje, geborgen in de armen, op de zitting.

„ Jenny, die geluisterd had, Jenny die zeker alles

en alles had gehoord Gód "

Zij wist niet wat te doen, staarde in stomme ontzetting neer op dit kind, dat in deze me zoo vreeselijk moest lijden. Wat had zij niet gegeven, gedaan, om Jenny deze smart te besparen. Eindelijk waagde zij een bevende hand te laten rusten op het hoofdje.

„Kind, lieveling...."

Jenny richtte zich woest op.

„Zwijg, moeder! lóót me! ik ben uw lieveling met, ik was 't nooit, ik ben immers 't kind van den man die u maar nam.... omdat u hém, dien ander niet krijgen kon "

i.Zwijg, zwijg jij! " Mathilde's stem sloeg rauw over,

zij greep het meisje bij de polsen.

„Ik wil 't zeggen. U hebt gelogen, en mij bedrogen en vader bedrogen...."

„Jij liegt, kind. Je vader wist dat ik hem genegen was, maar met bepaald liefhad, en hij was er mee tevreden, meer

Sluiten