Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bepalen, Hij verlangde haar al zijn sympathie te betuigen. Zi] kon verzekerd wezen van zijn grootsten eerbied.

Zij schreef hem echter terug dat zij dit liever niet wilde; later zou zij hem zeggen waarom. Hij drong aan in een brief, dien hij onmiddellijk terugzond.

En met dezen brief in haar handen, staarde Mathilde thans treurig het venster uit. Moest zij toegeven? Heur hart zei haar, eenzame: ,ja' haar verstand zeide: ,neen'. Zij besloot hem liever te schrijven een langen tactvollen brief, en niet met de meisjes naar Berlijn te gaan. „Wat behoefde zij zich op te dringen aan Jenny, die haar haatte?"

Van Henri Nolette gingen haar gedachten naar Frederik. „Och, diens blijdschap, toen hij door middel van Etha, die Vertelde dat zij Jenny daartoe had overgehaald, het geld mocht schenken."

,,'t Is een cadeau!" moedigde hij Jenny aan. „Je beleedigt Etha, als je denkt aan teruggeven."

„Zoo dacht hij natuurlijk zijn macht van vroeger te herkrijgen. Al haar, Mathilde's tegenstand en energie hadden niets gebaat; 't lot wilde niet dat zij afkwam van Frederik, den vreeselijke."

„God, god.... wat was dat ? .... de auto van Frederik, en wie zat daar in ? Toch niet Suzanne ? Suzanne, een schim nog van haar vroegere magere zelf; zoo verbleekt en verouderd, Suzanne een halve doode?" Zij wreef haar oogen uit. Doch Suzanne was het, bleef het, Suzanne in éléganten diepen rouw. Mathilde zag juist. De chauffeur schelde aan.

Suzanne, ondersteund door de kamenier en hem, wankelde uit het rijtuig, trad bij haar Mathilde, de gang in. Het werd Mathilde als in een benauwden droom, zij had het uit kunnen gillen van een vreemde vrees, die haar de keel toekrampte, haar bijna deed stikken.

De kamenier en de chauffeur leidden Suzanne tot bij haar, Mathilde, die, volslagen machteloos, bleef zitten waar zij zat, in de kamer; welke op eens door Suzanne's onverwachte tegenwoordigheid zonderling en onwezenlijk werd. De chauffeur en de kamenier trokken zich terug. De eerste bleef voor de auto staan, de tweede stapte er in.

Sluiten