Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voor je sterven. Ik heb er méér dan genoeg van, dót kan ik je verzekeren, van 't lieve leven."

„Vrouwen als jij " Suzanne grimlachte een skelettengrimlach, en haar Parijsche hoed waggelde op haar dunne hoofd, „kunnen acteer en, zijn slim en geslepen.... ik ben een arme zwakke vrouw.... en ik voel 't.... ik ga dood. O, ik had hem zoo lief.... geen goed woord heb ik ooit van

hem gehad jouw schuld.... allemaal jouw schuld....

jij lokte hem hier naar toe.... hield hem op, met je mooie

gezicht, want dat héb je Je bent mijn dood. Ik vloek je,

en als ik al lang in mijn graf ben, zal je slechte geweten je

nog knagen. Maar straf staat je te wachten.... straf

eens.... al trouw je hem.... zoodra ik dood ben, zooals bij gezegd heeft...."

Mathilde werd geschud door een walging.

Suzanne verhief zich, viel weer neer. Mathilde naderde haar, ondersteunde haar. „Suzanne, hoe durf je zoo ziek uitgaan waarom deed je dat....?"

„Raak me met aan, laat me .... roep Ben .... Bennink en Koosje."

Mathilde klopte tegen het raam. Bennink en de kamenier schoten toe; hij schelde, Geesje ging open doen.

„Weet weet je man dat je in zoo'n toestand uit

bent...."

„Hij wil toch dat ik zoo gauw.... mogelijk dood ga....

hij heeft zijn zin en ik heb ook mijn zin.... Voor mijn

sterven heb ik je gevlóékt." Zij hief een wijsvinger dreigend omhoog.

De chauffeur en de kamenier stonden nu bij Suzanne.

„Déze vrouw.... déze vrouw...." begon zij. Toen kon zij niet meer, zonk zij machteloos in de armen van het meisje.

,,'t Is onverantwoordelijk," Mathilde's stem beefde van verontwaardiging, „dat mevrouw in zoo'n toestand hier komt. Ik wist met eens dat mevrouw ziek was. Is er dan bij jullie niemand om dat te verhinderen ? Meneer, de dokter...."

De kamenier haalde de schouders op, de chauffeur eveneens.

„De dokter was er juist niet, mevrouw, en meneer is niet thuis...."

Mathilde Polenius.

20

Sluiten