Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

plooien van een overgordijn te voorschijn kwam en op haar schoot sprong en keek dan vragend naar haar zuster die nog met den ongeopenden brief in de hand half afgewend voor haar bureautje zat.

„Post?" vroeg ze wat ongeduldig, als Jeanne de vraag in haar blik niet scheen te verstaan.

„Ja, een brief voor ons samen," antwoordde Jeanne en dan hoofdschuddend terwijl ze het couvert aan alle kanten bekeek: „Maar ik begrijp niet van wie die kan zijn; ik ken de hand heelemaal niet, hij lijkt een beetje op die van Dirk, maar Dirk is al tien jaar dood en het poststempel is zoo vaag, 't Is ook schande dat ze bij de post geen betere stempels gebruiken, want net zooals nu, nou weet je toch heelemaal niet...."

„Maak hem open," onderbrak Marie op bijna bevelende toon.

„Nou ja, natuurlijk, dan weet je 't altijd," sneerde haar zuster.

Maar ze gehoorzaamde toch, sneed het couvert met een vouwbeentje open en haalde er langzaam den brief uit; dien ze omzichtig openvouwde/

Dan staarde ze op den inhoud, haalde haar schouders op.

„Nou?" vroeg Marie.

»Ja> gut, nu ben ik nog even wijs," sprak Jeanne een beetje triomfeerend. 't Is een getypte brief met een bedrukt hoofd: O. Bolsing, agenturen en assurantiën, Heerengracht 521, Amsterdam.

,, Ondertee kening?"

„Onleesbaar !" antwoordde Jeanne wat viezig

turend op de handteekening.

„Lees hem dan es voor.... wat staat er in?" kreet Marie, die haar geduld verloor. „Mensen, dat ze jou

Sluiten